....

μολις εμαθα απο τον πατερα μου, οτι περασε απο το δωματιο του ο αγγειλογος που τον ειχε χειρουργησει πριν 3 εβδομαδες..

ζητωντας του λιγο πολυ 2.500 ευρω ως αμοιβη!!!!

χωρις να εχει προηγηθει ενημερωση απο τον ιδιο ουτε απο οποιονδήποτε άλλον για το κοστος της επεμβασης του!!!

αν ειναι δυνατον!!!

αυριο θα επικοινωνησω με ο,τι οργανωσεις υπαρχουν για την προστασια του πολιτη,

αυτο δε θα περασει ετσι.

το φερμουαρ

Σαββατο, ημερα κενη από υποχρεωσεις , μια και εχουν αναλαβει αλλοι βαρδια στο νοσοκομειο.Αλλωστε ο μπαμπας παει πολύ καλυτερα, την επομενη βδομαδα θα βγει επιτελους.

Ξυπνησα νωρις, καθαρισα και τακτοποιησα το δωματιο μου, κατεβηκα Παγκρατι για καποιες εκκρεμοτητες, γυρισα, ειδα ταινια, και τωρα καθομαι και γραφω.

Να σκεφτω..
Πόσες ωρες εχω να μιλησω σε ανθρωπο; (τα γατια μου δε μετρανε λεμε!)
Τουλαχιστον έξι..

Από το κρεβατι στον καναπε, από εκει στον υπολογιστη και ξανα παμε από την αρχη.
Διαθεση μηδεν.
Δυο ατομα που θα μπορουσα να δω με τις ωρες σημερα, είναι εκτος Αθηνων .
Οι λοιποι, απασχολημενοι. Σε οικογενειες,παιδια,γονεις.



Θα πειτε τωρα, παντα υπαρχουν περιοδοι στη ζωη μας που απλα πρεπει να κανουμε υπομονη μπλα μπλα, που όλα περαστικα είναι μπλα μπλα, εχεις τοσους ανθρωπους+φιλους που σε νοιαζονται μπλα μπλα., η ευτυχια είναι αυτό που περιμενουμε να΄ρθει, όπως λεει και το ασμα μπλα μπλα.

Οκ

Απλα σημερα νιωθω σα να εχω οικοειοθελως εφαρμοσει ένα φερμουαρ στις σκεψεις και στο στομα μου.

in jeopardy

γυρνωντας σπιτι απο το νοσοκομειο,
θυμηθηκα ( άσχετο !!) τους δισκους που αποκτουσα υστερα απο πολλές ωρες ψάξιμο στα δισκαδικα της Αθήνας στα νιατα μου..
ενας απ'αυτους και του Roger Hodgson..
οι δισκοι εχουν πια αλλάξει ιδιοκτητη, επιαναν χώρο βλέπετε..
οι αναμνησεις ευτυχώς παραμενουν ακέραιες.

που μυαλο..

και ενω τρεχει η μεταθεση στο ωραιοτατο νησι της Λεσβου,
εμεις ειμαστε στην αναμονη για το 2ο χειρουργειο,
μιας και κατι δεν υπολογισαν σωστα οι ντοκτορες
και το ποδι εφυγε απο τη θεση του..


ελπιζω να πανε ολα καλα αυτη τη φορα,
και οι αρχες Οκτωβρη να μας βρουν στο σπιτακι μας,
μπας και μπορεσω να πεταχτω μεχρι το νησι
να γεμισω φιλια τον ταχυδρομο μου :)

στο περιμενε..

πυξ λαξ - υπαρχουν χρυσοψαρα εδω

8 μερες μετα..

ημερα εκλογων..το μονο που καταλαβα απ΄αυτές είναι :
1)η κινηση που συναντησε το λεωφορειο μου γυρνωντας σπιτι στο παγκρατι το μεσημερι μετα το νοσοκομειο, εξω από ενα σχολικο συγκροτημα, οπου η εννοια του σωστου παρκαρισματος παραμενει αγνωστη ακομα σε πολλους ελληνες..
2)τα πεντε μηνυματα που ελαβα στο κινητο μου σε διαστημα 3 εβδομαδων απο τον GIAKOUMATOS ,προτρεποντας μας να ψηφισω το κομμα της νικης..No comment.

καλα λενε ότι η μετεγχειρητική περιοδος είναι και η πιο δυσκολη, ειδικα αν ο ασθενης είναι και λιγο παραπανω δυστροπος απ’ο,τι μπορεις να αντεξεις ορισμενες φορες.

Αλλα είναι ο πατερας μου, τελεια και παυλα.

Καποια μερα εφυγα κλαιγοντας από τα νευρα μου από το νοσοκομειο
( μπροστα του ειμαι παντα αταραχη και σκληρη,όπως θελει να νομιζει ότι ειμαι), μη βλεποντας βελτιωση στη κατασταση του και αρνουμενος να ακολουθησει τις υποδειξεις των γιατρων.

«να πινεις τουλαχιστον 2 λιτρα υγρα την ημερα» του υποδεικνυει ο αγγειολογος..
« και που ξερεις εσυ ποσο εχω πιει;» η απαντηση..

« να κουνας τον ποδι σου, μη καθεσαι ακινητος, να το δουλευεις συνεχεια» τον παροτρυνει ο ορθοπαιδικος ..
«ολοι ευκολα μιλατε από την άλλη μερια» αντιμιλαει ο φαδερ…

κάθε απογευμα μετα τη δουλεια εχω βαρδια, 5-8..
κάθε μερα τα ιδια..
«γυρνα λιγο στο πλαι ρε μπαμπα, θα ανοιξει η πλατη σου»…στο βροντο μιλαει η χρυσοσκονη..
« να σου φερω μια πορτοκαλαδα να πιεις;» « αμα θες να στη φερω στο κεφαλι»..
βεβαια εχω μαθει να αγνοω τα σχολια του, γιατι τους δικους σου ανθρωπους τους αγαπας επειδη είναι αυτοι που είναι, με τις ιδιοτροπιες τους και με τα όλα τους.

οκ.. υπομονη θα μου πεις..κανω..οσο μπορω..
ψυχολογικα αισθανομαι ένα ρακος αλλα προσπαθω να μη το σκεφτομαι..ειναι στιγμες όμως που με καταβαλλει.
Ροδα είναι όμως θα γυρισει.
geduld haben.

ετσι γυρναω περιπου 9 στο σπιτι, νηστικη τις περισσοτερες φορες, και νιωθωντας σα ρομποτ….που χρονος για οτιδηποτε άλλο..
σημερα κυριακη θα πηγαινε μια θεια στο νοσοκομειο και μου φανηκε τοσο περίεργο που ειχα λιγο χρονο στη διαθεση μου..
το ποτε θα βγει από το νοσοκομειο, ακομα αγνωστο..εγω ευελπιστω τελος αυτης της βδομαδας, οπου θα ερθει να μεινει σπιτι μου μεχρι να αναρρωσει τελειως πριν φυγει για το χωριο και παλι.

Αυτά και αλλα πολλα συμβαινουν ταυτοχρονα στη ζωη μου.Σας ευχαριστω ολους για τις ευχες σας, ευχομαι να ειχα χρονο να απαντησω στον καθενα σας,

Υποχομαι να επανελθω δριμυτερη.

remember, remember, the 8th of September..

αξεχαστη θα μου μεινει αυτη η ημερα..

μετα απο 8 ημερες παραμονης στο Κατ, μας λενε πιθανη ημερα χειρουργειου σε 7 ημερες με ερωτηματικο..μεσολαβουν και εκλογες..ζησε μαη μου να φας τριφυλλι μια κατασταση.

ευτυχως ο χειρουργος μας ειναι συντοπιτης και μας ανοιγει παραθυρακι σωτηριας:
με μια μικρη επιβαρυνση( εξοδα κλινικης με αποδειξη παρακαλω), μεταφορα σε ιδιωτικη κλινικη και εγχειρηση αυθημερον απο τον ιδιο.

μεσα σε δυο ωρες, μαζεψα τα πραγματα του πατερα μου, επικοινωνησα με τη νεα κλινικη, επρεπε να βρω τουλαχιστον 3 φιαλες αιμα , να βρω το γιατρο να υπογραψει εξιτηριο και να μεταφερω με το ΙΧ μου τον ασθενη στη κλινικη, 20 χλμ μακρια..

ολα κυλησαν ομαλα, και σε δυο ωρες απο την αφιξη μας στη κλινικη, μπηκε για χειρουργειο.
και εκει αρχιζει η αναμονη.
μετα απο 5,5 ωρες μας λενε οτι ενταξει με το ορθοπαιδικο μερος της εγχειρησης, αλλα συνεχιζει αγγειοχειρουργος γιατι τα αγγεια μας ειναι κατεστραμμενα..
με τα πολλα , τελειωσαμε στις 10 το βραδυ.
αναμονη μεχρι την επομενη να τον ξυπνησουν απο τη ναρκωση..
κινητοποιηση για να βρεθουν αλλες 9 μπουκαλες αιματος(!)
αγωνια αν ολα θα εχουν παει καλα..

a day to remember.

ευτυχως ολα πανε καλα, η εγχειρηση πετυχε, τωρα μενει το δυσκολο μερος της αναρρωσης.

geduld haben..

τι τα θες...

με τον πατερούλη μου στο νοσοκομειο, εις αναμονη σοβαρης ορθοπεδικης επεμβασης,

να με συμπαθατε,

αλλα ο νους μου ειναι σκορπισμενος σε 1000+2 εκκρεμοτητες ..

εχουν συμβει και αρκετα αλλα εν τω μεταξυ,

δυσαρεστα και ευχαριστα,

καπου αλλου τρεχουν οι εξελιξεις,

καλο φθινοπωρο να εχουμε.

δεν εχω λογια..

Εβδομη μερα σημερα, και η φωτια συνεχιζει ακαθεκτη την καταστροφικη της πορεια.
Δε θυμαμαι να εχω ζησει κατι παρομοιο οσο ζω.

...---...

το λιγότερο που μπορουμε να κανουμε..

Γυρισα. Ε, και?

το μυαλο μου ακομα ταξιδευει σε πελαγα.

seize your day

ο χρονος δεν υπαρχει, τα ρολογια υπαρχουν
κανω υπομονη και αφηνομαι στον ρυθμο τους
και ναι, θα σε περιμενω να τελειωσεις.

καλες διακοπες σε οσους φευγουν με μενα , απολαυστε τον χρονο σας οι υπολοιποι.

ραντεβου σε 2 βδομαδες.

χωρις σχολιο

αποχαιρετωντας τον μικρο πριγκηπα..

Τότε ήταν που παρουσιάστηκε η αλεπού: - Καλημέρα, είπε η αλεπού.

- Καλημέρα, απάντησε ευγενικά ο μικρός πρίγκιπας, που γύρισε προς το μέρος απ' όπου ακουγόταν η φωνή, μα δεν είδε τίποτε.

- Εδώ είμαι, είπε η φωνή, κάτω από τη μηλιά ...

- Ποια είσαι συ; είπε ο μικρός πρίγκιπας. Είσαι πολύ όμορφη ...

- Είμαι μια αλεπού, είπε η αλεπού.

- Έλα να παίξεις μαζί μου, της πρότεινε ο μικρός πρίγκιπας. Είμαι τόσο λυπημένος ...

- Δεν μπορώ να παίξω μαζί σου, είπε η αλεπού, δεν είμαι εξημερωμένη.

- Α! συγνώμη, έκανε ο μικρός πρίγκιπας. Μα, αφού σκέφτηκε λίγο, πρόσθεσε: - Τι πάει να πει «εξημερωμένη»;

- Δεν θα είσαι από 'δω, είπε η αλεπού, τι ψάχνεις να βρεις;

- Ψάχνω να βρω τους ανθρώπους, είπε ο μικρός πρίγκιπας. Τι σημαίνει εξημερωμένη;

- Οι άνθρωποι, είπε η αλεπού, έχουν τουφέκια και κυνηγούν. Αυτό είναι πολύ ενοχλητικό. Ακόμη ανατρέφουν κότες. Είναι το μόνο που τους ενδιαφέρει. Μήπως ψάχνεις για κότες;

- Όχι, είπε ο μικρός πρίγκιπας, ψάχνω για φίλους. Τι σημαίνει «εξημερώνω»;

- Είναι κάτι ξεχασμένο για τα καλά, τώρα πια, είπε η αλεπού. Αυτό σημαίνει «δημιουργώ δεσμούς».

- Δημιουργώ δεσμούς;

- Ναι, βέβαια, είπε η αλεπού. Για μένα εσύ δεν είσαι ακόμη παρά ένα αγοράκι όμοιο με εκατό χιλιάδες άλλα μικρά αγόρια. Και δεν έχω την ανάγκη σου. Κι εσύ το ίδιο δεν έχεις την ανάγκη μου. Για σένα, δεν είμαι παρά μια αλεπού όμοια με εκατό χιλιάδες άλλες αλεπούδες. Μα, αν εσύ με εξημερώσεις, θα 'χουμε ανάγκη ο ένας τον άλλο. Θα 'σαι για μένα μοναδικός στον κόσμο. Θα 'μαι για σένα μοναδική στον κόσμο...

- Αρχίζω να καταλαβαίνω, είπε ο μικρός πρίγκιπας. Υπάρχει ένα λουλούδι... νομίζω πως μ' έχει εξημερώσει...

- Καθόλου απίθανο, είπε η αλεπού. Πάνω στη Γη βλέπει κανείς κάθε λογής πράματα ...

- Ω! Αυτό δεν έγινε στη Γη, είπε ο μικρός πρίγκιπας.

Η αλεπού φάνηκε να ενδιαφέρεται πολύ. - Σ' ένα άλλο πλανήτη;

-Ναι.

- Υπάρχουν κυνηγοί σε κείνο εκεί τον πλανήτη;

- Όχι.

- Αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον! Και κότες;

- Όχι.

- Τίποτε δεν είναι τέλειο, αναστέναξε η αλεπού.

Όμως, η αλεπού ξαναγύρισε στην ιδέα της:

- Η ζωή μου είναι μονότονη. Κυνηγώ κότες, οι άνθρωποι κυνηγούν εμένα. Όλες οι κότες μοιάζουν μεταξύ τους κι όλοι άνθρωποι μοιάζουν το ίδιο. Λοιπόν, κι εγώ κάπως βαριέμαι. Όμως, αν με εξημερώσεις, η ζωή μου θα μοιάζει σαν να την πλημμύρισε ο ήλιος. Θα γνωρίσω ένα θόρυβο από βήματα διαφορετικά απ' όλα τ' άλλα. Τα άλλα βήματα με κάνουν να καταχωνιάζομαι μέσα στη γη. Το δικό σου θα με φωνάζει να βγω έξω από την τρύπα μου, σαν να 'ναι μια μουσική. Κι ύστερα, κοίταξε! Βλέπεις εκεί κάτω τα σταροχώραφα; Εγώ δεν τρώω ψωμί. Για μένα, το σιτάρι δεν χρησιμεύει σε τίποτε. Κι αυτό είναι θλιβερό! Μα εσύ έχεις χρυσαφένια μαλλιά. Θα 'ναι υπέροχα όταν θα μ' έχεις εξημερώσει! Το στάρι που είναι χρυσαφένιο, εσένα θα μου θυμίζει. Και θ' αγαπώ το θόρυβο του ανέμου καθώς θα περνάει ανάμεσα από τα στάχυα του σταριού.

Η αλεπού σώπασε και βάλθηκε να κοιτάζει το μικρό πρίγκιπα για πολλή ώρα.

- Σε παρακαλώ, εξημέρωσέ με, είπε!

- Πολύ το θέλω, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, μα δεν έχω καιρό. Έχω ν' ανακαλύψω φίλους και να γνωρίσω πολλά πράγματα.

- Δεν ξέρουμε παρά εκείνα που μας δίνουν την δυνατότητα να δημιουργούμε δεσμούς, είπε η αλεπού. Οι άνθρωποι δεν έχουν πια καιρό να μάθουν κάτι. Αγοράζουν πράγματα ετοιματζίδικα, φτιαγμένα μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια από τους εμπόρους. Και καθώς δεν υπάρχουν ποτέ έμποροι που να γίνονται φίλοι, οι άνθρωποι δεν έχουν πια φίλους. Αν θέλεις ένα φίλο, εξημέρωσε με!

- Τι πρέπει να κάνω; είπε ο μικρός πρίγκιπας.

- Πρέπει να είσαι πολύ υπομονετικός, απάντησε η αλεπού. Στην αρχή θα πρέπει να καθίσεις κάπως μακριά από μένα, όπως κάνω τώρα εγώ, πάνω στο χορτάρι. Θα σε κοιτάζω με την άκρη του ματιού μου και συ δεν θα λες τίποτε. Η κουβέντα γίνεται αιτία να δημιουργηθούν παρεξηγήσεις. Όμως, κάθε μέρα, θα μπορείς να 'ρχεσαι και να κάθεσαι κάπως πιο κοντά σε μένα ...

Την άλλη μέρα, ο μικρός πρίγκιπας ξαναγύρισε.

- Θα 'ταν καλύτερα να 'ρχεσαι την ίδια ώρα, είπε η αλεπού. Αν, για παράδειγμα, πρόκειται να έρθεις στις τέσσερις το απόγευμα, από τις τρεις κιόλας εγώ θ' αρχίσω να 'μαι ευτυχισμένη. Όσο θα προχωρεί η ώρα, τόσο περισσότερο ευτυχισμένη θα νιώθω. Στις τέσσερις κιόλας θ' αρχίσω να εκνευρίζομαι και ν' ανησυχώ. Θα 'χω ανακαλύψει το τίμημα της ευτυχίας! Μα όταν εσύ θα 'ρχεσαι μια οποιαδήποτε ώρα, δεν ξέρω ποια, ποτέ δεν θα ξέρω πότε θ' αρχίσω να καρδιοχτυπώ... Χρειάζονται ορισμένα τυπικά.

- Τι είναι ένα τυπικό; ρώτησε ο μικρός πρίγκιπας.

- Είναι κι αυτό κάτι ξεχασμένο από πολύν καιρό, είπε η αλεπού. Κάτι που κάνει κάποια μέρα να 'ναι διαφορετική από τις άλλες μέρες, μια ώρα διαφορετική από τις άλλες ώρες. Για παράδειγμα, υπάρχει μια τυπικότητα στους κυνηγούς. Την Πέμπτη χορεύουν με τις κοπέλες του χωριού. Τότε, η Πέμπτη είναι μια μέρα υπέροχη! Κατηφορίζω για περίπατο μέχρι τ' αμπέλι. Αν οι κυνηγοί χόρευαν κάθε φορά που θα τους ερχόταν το κέφι, οι μέρες θα 'μοιαζαν όλες ίδιες, με αποτέλεσμα να μην έχω εγώ ποτέ διακοπές.

Έτσι ο μικρός πρίγκιπας εξημέρωσε την αλεπού. Κι όταν πλησίαζε να 'ρθει η ώρα του αποχωρισμού: - Αχ! είπε η αλεπού ... Θ' αρχίσω τα κλάματα.

- Δικό σου είναι το λάθος, είπε ο μικρός πρίγκιπας

. - Ναι, σωστά, είπε η αλεπού.

- Μα συ θα βάλλεις τα κλάματα, είπε ο μικρός πρίγκιπας.

- Και βέβαια, είπε η αλεπού.

- Τότε, από αυτό, δεν κερδίζεις τίποτε!

- Κάτι κερδίζω, είπε η αλεπού είναι το χρώμα του σταριού.

Ύστερα πρόσθεσε: -Πήγαινε πάλι να δεις τα τριαντάφυλλα, θα καταλάβεις πως το δικό σου είναι μοναδικό στον κόσμο. - Θα ξανάρθεις να με αποχαιρετήσεις κι εγώ θα σου κάνω δώρο ένα μυστικό.

Ο μικρός πρίγκιπας έφυγε για να πάει να ξαναδεί τα τριαντάφυλλα:

- Δεν είναι ολότελα όμοια με το δικό μου, ακόμη δεν είσαστε, τους είπε. Κανείς δεν σας έχει εξημερώσει και σεις δεν έχετε εξημερώσει κανένα. Είσαστε όπως ήταν η αλεπού μου. Κι εκείνη δεν ήταν παρά όμοια με εκατό χιλιάδες άλλες. Όμως εγώ την έχω κάνει φίλη μου κι είναι τώρα μοναδική στον κόσμο. Και τα τριαντάφυλλα έδειξαν να τα 'χουν πειράξει πολύ τα λόγια του μικρού πρίγκιπα.

- Είσαστε όμορφα, μα είσαστε άδεια, πρόσθεσε.

Κανείς δεν θα μπορούσε να πεθάνει για σας. Σίγουρα, κάποιος τυχαίος περαστικός, βλέποντας το δικό μου λουλούδι θα νόμιζε πως σας μοιάζει. Μα, από μόνο του αυτό, είναι πιο σημαντικό από όλα εσάς, γιατί εγώ το ποτίζω, το προφυλάσσω κάτω από ένα γυάλινο δοχείο. Γιατί είναι αυτό που εγώ προφύλαξα με το παραβάν. Γιατί αυτό είναι που του σκότωσα τις κάμπιες (εκτός από δυο ή τρεις που τις άφησα για να γίνουν πεταλούδες). Γιατί αυτό είναι εκείνο που το άκουσα να παραπονιέται ή να περηφανεύεται ή, μάλιστα, μερικές φορές να σωπαίνει. Γιατί είναι το τριαντάφυλλό μου.

Και γύρισε προς την αλεπού. - Γεια σου, είπε ...

- Γεια σου, είπε η αλεπού. Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: δεν βλέπει κανείς πολύ καλά παρά μονάχα με την καρδιά. Ότι είναι σημαντικό, δεν το βλέπουν τα μάτια.

- Ότι είναι σημαντικό δεν το βλέπουν τα μάτια, επανέλαβε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται.

- Είναι ο χρόνος που έχεις χάσει για το τριαντάφυλλό σου και που το κάνει τόσο σημαντικό.

- Είναι ο χρόνος που έχω χάσει για το τριαντάφυλλό μου ... έκανε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται.

- Οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει αυτή την αλήθεια, είπε η αλεπού. Όμως εσύ δεν πρέπει να την ξεχάσεις. Να γίνεις υπεύθυνος για πάντα εκείνου που έχεις εξημερώσει. Είσαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό σου ...

- Είμαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό μου... επανέλαβε ο μικρός πρίγκιπας, για να μην το ξεχάσει.

my Dali.

Μια εικονα, χιλιες λεξεις.

stand up-speak up

ειναι φορες που κατι με πνιγει..
που θελω να σηκωθω να φυγω..
να αλλαξω τα παντα γυρω μου..

ποσες φορες αραγε μπορω να το κανω αυτο;

το εκανα μια φορα πριν 10 χρονια και ξαναγυρισα..

παρατηρω τον κοσμο γυρω μου, το περιβαλλον,την καθημερινοτητα μου..προσπαθω να σκεφτω τον εαυτο μου σε 10 χρονια απο τωρα και μου ειναι αδυνατο.

φταιει και αυτη η πολη, που ωρες-ωρες σε πνιγει με το τσιμεντο της και το αυθαδες ταμπεραμεντο της.

θαλασσα.

μου ελειψε.

και σκεφτομαι:



τοσο πολυ πια;

αφλογιστια σου λεω!

ορεξη για γραψιμο καμια...

Pulp - Common People

lovecats

η επιστροφη του ασωτου..

Υστερα απο μια εξαντλητικη μέρα στη δουλεια, "χτυπησα" το καθιερωμενο 5αωρο στη θαλασσα...

πλεον κανω διακοπές στην αθήνα..

7.30-3.30 εργασια και χαρα
+
4.00-9.00 κολυμπι..





βέβαια η επιστροφη σημερα ηταν πιο "φορτωμενη" απο οχηματα απο τις αλλες ημερες,

obviously λογω καυσωνα,

οπου αντι να βλαστημησω προτιμησα να βαλω στη διαπασων το ραδιακι μου

και να τραγουδησω μαζι με τους "δικους μας" matisse :)

εισαι?

ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ!

Slave to Love

το ακουσα πριν λιγο καθως οδηγουσα, σε μια καυτη Αθήνα, και ...

μελαγχόλησα..

athens by night

.

Σε μια πολη που ποτέ δε κοιμαται








βλεπω το φεγγαρι να γεμιζει
- λες και κρεμμεται απο ενα καταμαυρο τιποτα -

ακουω φωνες ξεφαντωματος στη διπλανη πολυκατοικια

παρατηρω πρωτοφανεις {σε αριθμο} αδειες θεσεις παρκινγκ





..και το μυαλο μου γυριζει συνεχεια στα ιδια..

στη δυσκολη περιοδο που περναει ο καλυτερος μου φιλος, χανοντας αργα και βασανιστικα τη μητερα του απο καρκινο

στην αγωνια αν θα εξελιχθουν ολα κατ'ευχην με την εγκυμοσυνη μας

ολα ειναι θεμα χρονου ,

και αυτος.. στον κοσμο του..

πεταει αμεριμνος

.
.
.


ετσι και εγω θα αφεθω στο ρεύμα του,

σα χρυσοψαρο που ειμαι εχω μαθει τα κατατοπια..

.
.
.
.

ραντεβου στις κληματαριες..

North by Northwest trailer (Alfred Hitchcock)

καταπληκτικη ταινια, καθε φορα που τη βλεπω.

Let's play with fire..

Υστερα απο σχεδόν ταυτόχρονη πρόσκληση της leila + spitogatas ..

Απο μικρο ψαρακι ειχα μια μανία με τη φωτια..δεν αφηνα σπιρτοκουτο για δειγμα..και απο πισω μου πανικοβλητη η ψαρο-μαμα να ωρυεται "μη παιζεις με τη φωτιαααααα"..

Παντα με μαγνητιζε αυτη η λαμψη της..δεν αφηνα ντοκυμαντερ περι φωτιας/ηφαιστειων/καταστροφων που να μην εβλεπα..

Ποτέ δε με τρόμαξε, ποτέ δε με φόβισε.

Αν ηταν να εκμεταλλευτω τη θετική της λυτρωτική ενέργεια , θα εβαζα χωρίς δεύτερη σκέψη φωτιά στην διεστραμμένη και απληστη φύση του ανθρώπινου νου, που δε δισταζει να "βιασει" ο,τι πιο ομορφο και αγνό υπαρχει στη γη..

ξεκινωντας απο τις μικρες αθωες ψυχές παιδιων και καταληγοντας με πολλους ενδιαμεσους σταθμους στους τελευταιους εναπομειναντες πνευμονες οξυγονου, τα δαση μας..

Let's play with words..

Προσοχη παρακαλω!

Απαντώ στην πρωτη επισημη προσκληση σε παιχνιδι στην Bloggoσφαιρα απο την γλυκιά σα ζαχαρωτό Sishoy :)




Η γνωστή φράση που δίνει η Sishoy και επιθυμεί να σχολιαστεί:

"Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε. Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα, ήδη θα το κατάλαβες οι Ιθάκες τι σημαίνουν."
Κ.Π.Καβάφης


Ένα ταξιδι είναι η ζωη, με πολλους ενδιαμεσους σταθμους , χαρες + λυπες , εχθρους + φιλους.

Ξεκινα όμως , μη καθυστερεις.Ξεκινα τώρα.

Η γνωστή φράση που διαλέγω εγώ και επιθυμώ να σχολιαστεί:

Μπέρτολντ Μπρεχτ

Μάθαινε και τ' απλούστερα!
Γι' αυτούς που ο καιρός τους ήρθε ποτέ δεν είναι πολύ αργά!
Μάθαινε το αβγ, δε σε φτάνει, μα συ να το μαθαίνεις!
Μη σου κακοφανεί!
Ξεκίνα!
Πρέπει όλα να τα ξέρεις!
Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία..




Η φράση της Sishoy (εμπνεύσεως δικής της) που επιθυμεί να σχολιαστεί:

"(ο άνθρωπος).. είδε στον Ήλιο έμπνευση και στα αστέρια δάκρυ."


ηλιος vs αστερια
ημερα vs νυχτα
εμπνευση vs δακρυ
αισιοδοξια vs απαισιοδοξια

η άλλη οψη του νομισματος, εξισου απαραιτητη στο τριπακι της ζωης μας.



H φράση (εμπνεύσεως δικής μου) που επιθυμώ να σχολιαστεί:

Όταν κοιταζομαι στον καθρεφτη μου, βλεπω μια θαλασσα.


.
.
.

a day to remember :))))

απο τις πιο ευτυχισμενες μερες της ζωης μου η σημερινη..

εαν πανε ολα καλα με το διδυμακι μου, σε 8 μηνες θα ειμαι η
μεγαλυτερη χαζο-θεια του πλανητη :)))

cutting crew - I Just Died in your Arms tonight.

//συνεχιζεται η μελαγχολικη διαθεση μετα τις διακοπες..//

αναρωτιεμαι..

γιατι γυρισα στην Αθηνα;;;

pure essence

απο την ταινια Meet Joe Black

Love is passion, obsession, someone you can't live without. If you don't start with that, what are you going to end up with? Fall head over heels. I say find someone you can love like crazy and who'll love you the same way back. And how do you find him? Forget your head and listen to your heart. I'm not hearing any heart. Run the risk, if you get hurt, you'll come back. Because, the truth is there is no sense living your life without this. To make the journey and not fall deeply in love - well, you haven't lived a life at all.

You have to try.

Because if you haven't tried, you haven't lived.

ροδα ειναι και γυριζει..

Ποτέ δε ξερεις τι θα σου ξημερωσει..

Εκει που νομιζεις οτι ολα βαινουν καλως, παρτον κατω..

Και δε μιλαμε για ενα απλο πεσιμο, αλλα για εγκυκλοπαιδικο ταξιδι γνωσης στα εγκατα της ατυχιας..

οπου - as usual - το ενα ατυχες περιστατικο ζηλευει την δοξασμενη πορεια του προηγουμενου και ακολουθει κατα ποδας..

και μετα καθεσαι και σκεφτεσαι, "τι αλλο μπορει να μου συμβει;"


ΒΕΒΑΙΑ,

μην ξεχνας οτι ολοι μας - με καμια εξαιρεση- εχουμε ή θα περασουμε παρομοιες καταστασεις, οπου νιωθεις οτι ακροβατεις σε τεντωμενο σκοινι και στο κατω κατω δε σε νοιαζει και να πεσεις .

ΟΠΟΤΕ

κανε υπομονη, εχε καθαρη και συγροτημενη σκεψη ( το κατα δυναμιν) και θα ερθει και η μερα οπου ολα θα αρχισουν να δουλευουν προς οφελος σου.


Ε μα πια, ποσο θα συνεχιστει αυτη η γκαντεμια;;;

Εγω παντως αντεχω :)

τωρα που φυσαει ενα αερακι, ειπα να σκεφτω :)

Είναι φορες..

Που όταν βλεπω αεροπλανο στον αερα ευχομαι να ημουν ενας από του επιβατες με κατευθυνση το αγνωστο..

Που θα ηθελα να ειχα περισσοτερες γνωσεις + αποψη σε θεματα που από μικρη δεν εδινα σημασια για τους α-β λογους, όπως πολιτικη+ιστορια

Που αναρωτιέμαι πως θα είναι η ζωη χωρις τους αγαπημενους μου γονεις

Που βρισκω ένα σωρο εμποδια στο δρομο μου, αλλα εγω όχι μονο δε τα υπολογιζω αλλα τα προσπερναω με υπεροψια, γνωριζοντας ότι όλα μπορουν να γυρισουν μπουμερανγκ μια μερα..

Που αισθανομαι ικανοποιημενη με τον εαυτο μου που εχω διαλεξει να εργαζομαι οσο χρειαζεται για να απολαμβανω τη ζωη μου όπως εγω τη θελω.

Που χαμογελαω με μηνυματα που παιρνω από τις στενες μου φιλες, ακομα και όταν με εχουν πιασει τα διαολια μου και τα βλεπω όλα μπλε-ρουα προς το μαυρο.

Που παρολο που ξερω καλα τον εαυτο μου και τις αντιδρασεις μου, δε μπορω να ελεγξω την παρορμητικοτητα μου

Που δυσκολευομαι να υποκριθω ακομα και σε περιπτωσεις που το επιβαλλουν οι συνθηκες.

Που περπαταω στον δρομο ατενιζοντας τον ουρανο και πλαθοντας ένα σεναριο για τον κάθε διαβατη που συναντω στη διαδρομη μου

Που αναρωτιεμαι αν είναι νορμαλ να ειμαι τοσο ψυχραιμη και ανθεκτικη στον θυμο και σε καταστασεις που με εκνευριζουν, ενώ θα επρεπε να μαζευω θρυψαλλα από ιπταμενα βαζα που θα αποσκοπουσαν στο να με κανουν να ξεθυμανω

Που ακουω μελωδιες παλαιοτερων ετων και σκεφτομαι ποσο πιο απλη και ειλικρινης ηταν η ζωη back then

Που θελω να μπω στο τρένο, να κατεβω Πειραια και να μπω στο πρωτο πλοιο που αναχωρει και οσο αντεξω.

Που απολαμβανω τη σιωπη μεσα μου, οσο κοσμος και να με περιβαλλει

Που θα ηθελα να ειχα την ευχερεια να εριχνα μια κλεφτη ματια στη ζωη μου μετα από 10 χρονια

Που εκνευριζομαι με ταχυτατα αναπτυσοομενη γεωμετρικη προοδο με τις συνεχομενες καθυστερησεις σου στα ραντεβου μας , αλλα μολις σε βλεπω τα ξεχναω όλα :)


Αυτά και αλλα πολλα..

ποσο αλλαξες, ποσο αλλαξα..

norwegian wood

εχοντας μολις τελειωσει το ομοτιτλο βιβλιο του Haruki Murakami ,

το οποιο σου αφηνει μια γλυκοπικρη γευση ,

ενιωσα την αναγκη να ακουσω το παραπανω τραγουδι.

Απολυτα ταιριαστο.

προσοχη στα βελακια!!

ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΕΝΟΣ ΧΡΥΣΟΨΑΡΟΥ

οταν με το καλο περασει ο καυσωνας και επανελθω , θα πρεπει :

1) να σταματησω να γκρινιαζω για πραγματα ασημαντα και να επικεντρωθω στην ουσια των γεγονοτων

2) να προσπαθησω να αντικαταστησω τα σλουρπ παγωτα με -ειναι υγιεινα/φαε σου λεω- φρουτα

3)να αποφευγω τις ασκοπες εξοδους και να περναω τον χρονο μου πιο εποικοδομητικα με αγαπημενες μου συνηθειες

4)να γινω πιο ανεκτικη σε καταστασεις, για χαρη ανθρωπων που εκτιμω και λατρευω

5)να κανω και εναν απολογισμο της μεχρι τωρα ζωης μου
(αυτο κατα προτιμηση με την ευγενικη συνοδεια ενος κιλου παρφε :)) )


6) να σκεφτομαι πριν μιλησω (αυτη η παρορμητικοτητα θα με φαει!)





καλη δυναμη!!!

Δειξε μου τι λατρευεις, να σου πω τι εισαι - ή αλλιώς - οι αδυναμιες μιας χρυσοσκονης..

-->>πρωτα απ'ολα , την οικογενεια μου, που ολοενα και μεγαλωνει :)

-->>τους λιγοστους, αλλα πιστους μου φιλους!

-->>τα γατακια μου!

-->>and last, but not least...

σοκολατα!!!

πες μου, πως περνας την ωρα σου;

με ταξιδακια..

με τον ανεκτιμητο θησαυρο των βιβλιων μου..

με τις αγαπημενες μου ταινιες..

και ακουγοντας παντα-μα παντα μουσικη :)

singing in the rain

-->ετσι, για να δροσιστουμε!

love me if you dare

[love story no 8]

η αφυδατωση προκαλει συγχυση

Δε μ'αρεσει η υπερβολικη ζεστη που επικρατει αυτη τη στιγμη

Δε μ'αρεσει που μετα απο καθε βημα που κανω ,πιστευω οτι θα λιποθυμησω

Δε μ'αρεσει που θα πρεπει να υποστω αυτη την κατασταση τουλαχιστον μεχρι την Πεμπτη, οπου θα αρχισει να δροσιζει

Δε μ'αρεσει να βλεπω να γατακια μου να σερνονται εξαιτιας του καυσωνα και να προσπαθουν να δροσιστουν καταλαμβανοντας οσο το δυνατον μεγαλυτερη επιφανεια μαρμαρου



Βεβαια , μετα απο ενα ντοκυμαντερ που ειδα το πρωι στο Discovery channel σχετικα με συνθηκες επιβιωσης στα πιο αφιλοξενα μερη του πλανητη, μπορω να πω οτι μου αρεσει που εχω μια στεγη πανω απο το κεφαλι μου, εναν ανεμιστηρα να με δροσιζει και ενα ψυγειο να μου παρεχει παγωμενο νερακι :))

το δειλινο

ο,τι λαμπει στην φυση, τελικά ειναι χρυσος..

διαλεχτε!!!

->εσεις ποσες παραλιες ειδατε σημερα;;;

πω πω πω πω πω !!!

η παραπανω φωτο απεικονιζει με ακριβεια την κατασταση που επικρατει αυτη τη στιγμη στο γραφειο μας...

βαριεμαι που ζω..
βαριεμαι να σηκωθω απο την καρεκλα..
βαριεμαι να παω μεχρι τη κουζινα να γεμισω το ποτηρι μου με νερο..
καταραμενη ζεστη..


και που να χτυπησουν οι 43 βαθμοι ....

Α ρε πατριδα..

The Troggs - Love is All Around

Μ.Χατζηγιαννης - Ο βυθός

(και εγω)

14 Ιουνίου - Παγκόσμια ημερα Εθελοντή Αιμοδότη

Αυτό το ηξερες;

Σε κάθε νοσοκομείο 2/10 ασθενείς κατά μέσο όρο χρειάζονται μετάγγιση. Έτσι, οι ετήσιες ανάγκες της χώρας μας σε αίμα, ξεπερνούν πολύ περισσότερο από τις 550.000 - 600.000 φιάλες και καλύπτονται από τις εξής πηγές:

- 50 % από το συγγενικό περιβάλλον των ασθενών.

- 40 % από μεμονωμένους εθελοντές αιμοδότες καθώς και συγκροτημένους συλλόγους εθελοντών αιμοδοτών .

- 5 % από τις ένοπλες δυνάμεις


Αίμα χρειάζονται...

- Οι χιλιάδες τραυματίες των τροχαίων ατυχημάτων που έχουν ανάγκη από 10 - 40, ανάλογα με την περίπτωση.

- Τα 4.000 άτομα που πάσχουν από Μεσογειακή Αναιμία, στην πλειοψηφία τους παιδιά. Για κάθε ασθενή απαιτούνται 30 φιάλες το χρόνο.

- Όσοι πάσχουν από διάφορες αιματολογικές ασθένειες (λευχαιμία, αιμορροφιλία κα.) για την κάλυψη των οποίων απαιτούνται έως και 50 φιάλες αίματος ή παραγώγων.

- Ορισμένες έγκυες που παρουσιάζουν προβλήματα κατά τον τοκετό, καθώς και ασθενείς που πρόκειται να υποβληθούν σε κάποια επέμβαση (ορθοπεδική, καρδιοχειρουργική κα.).

- Περιστατικά βαριάς γαστρορραγίας και Χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας.

ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ

Ο υποψήφιος αιμοδότης, κατά τη λήψη του ιστορικού πρέπει να αναφέρει τυχόν συμπτώματα, ώστε να βοηθήσει το ιατρικό προσωπικό να κρίνει με ασφάλεια. Λόγω του κινδύνου μετάδοσης του AIDS αποκλείονται άτομα που ανήκουν στις λεγόμενες ομάδες υψηλού κινδύνου π.χ. ομοφυλόφιλοι, ναρκομανείς κλπ.

- Αίμα μπορούν να δώσουν... όλοι οι υγιείς άντρες και γυναίκες, ηλικίας 18 - 62 ετών, κάθε 3 - 4 μήνες.

- Αίμα δεν μπορούν να δώσουν... όσοι πάσχουν από διάφορα νοσήματα ή παθολογικές καταστάσεις που απαγορεύουν οριστικά ή πρόσκαιρα την αιμοδοσία.


Ο αποκλεισμός αυτός γίνεται:

- για να μην επιβαρυνθεί η υγεία του αιμοδότη.

- για να διασφαλιστεί η ποιότητα του αίματος που θα μεταγγισθεί στο λήπτη.



Τέτοιες καταστάσεις είναι:


- ασθενείς και φορείς του AIDS, οι οποίοι αποκλείονται οριστικά από την αιμοδοσία.

-Ηπατίτιδα B και C.

- Ελονοσία.

- Χρόνια νοσήματα, όπως καρδιακές παθήσεις, διαβήτης, υπέρταση, χρόνια νεφροπάθεια, ηπατοπάθεια, αναιμία.

- Χρήση ναρκωτικών, αλκοολισμός.

- Σοβαρές αλλεργικές καταστάσεις.

- Εγκυμοσύνη.

- Φορείς ετερόζυγης Μεσογειακής αναιμίας, αν το επίπεδο της αιμοσφαιρίνης είναι κάτω από 12 gr/dl.

-Λήψη ορισμένων φαρμάκων.




πηγη το site του αποδημου

true passion

[ αφιερωμενο σε οσους πιστευουν οτι
μπορω να απαρνηθω το μοναδικο μου παθος :) ]

ο ορισμος της γκρινιας

Απαπαπαπα!

Σηκωνεσαι το πρωι από το κρεββατι και όλα σου φταινε!

Γιατι δεν εισαι ξεκουραστη.
Γιατι δε μπορεις να χουζουρεψεις
Γιατι πρεπει να εισαι στις 7.30 στη δουλεια
Γιατι αντ’ αυτού δεν εχεις κανονισει εκδρομη στη θαλασσα τωρα που σφιγγουν οι ζεστες
Γιατι δε στρωνει το μαλλι
Γιατι εχει κινηση ο δρομος
Γιατι τα κουλουρια που πηρες από τον φουρνο είναι ξεροψημμενα
Γιατι κανει τοση ζεστη σημερα
Γιατι δεν εχεις κλεισει ακομα τις καλοκαιρινες σου διακοπες
Γιατι να μη μπορεις να κανεις κοπανα
Γιατι εχεις μια βδομαδα να πας για τρεξιμο
Γιατι δε χτυπαει το τηλεφωνο
Γιατι κάθε μερα ζεις ένα deja-vu
Γιατι θες να φυγεις αλλα δε μπορεις
Γιατι να μη γινονται όλα όπως θες εσυ;
Και γιατι να τα σκεφτεσαι όλα αυτά πρωι-πρωι;


Γκρινια, γκρινια, γκρινια!!!
Αντε να σ’αντεξει μετα ανθρωπος!!




υ.γ. μέρα είναι , θα περασει!

meine Nerven!

νευρα, νευρα , νευρα..

Xτες γυρνωντας σπιτι, μου πηρε περιπου στο μισαωρο να βρω να παρκαρω, και αφου το αφησα σε σημειο που ελεγα "θα βρω κληση το πρωι/δε θα βρω;" ή "θα βρω το αυτ/το το πρωι ή θα το εχουν παρει;", κατηφορισα για το σπιτι μου.

Για υπνος ουτε λογος, ο συνδυασμος μεσημεριανης ξεκουρασης & τωρινης υπερεντασης ειχε βαρεσει κοκκινο.



Ευτυχως σημερα και το αυτ/το ηταν στη θεση του,και το παρμπριζ του ανευ κλησης.

Με τα νευρα το παλευουμε :)

τρελά κέφια!!!!!

Τρελά κέφια σήμερα το αφεντικό..

κλειστηκε στο γραφειο του από τη στιγμη που πατησε στην εταιρεια και ολοι περιμενουμε ΤΟ ξεσπασμα..

Εν τω μεταξυ, εξω σκανε τζιτζικια,
το a/c δουλευει στο φουλ από τις 7,30 το πρωι (φροντιζοντας να με χτυπαει ανελεητα στα πλευρα),
το χαρτομανι στο γραφειο μου να με συναγωνιζεται στο υψος και εγω κάθε άλλο παρα διαθεση για δουλεια να εχω.

Και σκεφτομαι :

δε παμε ολοι μαζι σε καποια παραλια;

Με εχει χτυπησει το καλοκαιρι στο κεφαλι, για τα καλα.

Ονειρευομαι διακοπες με το ετερο μου ψαρακι,
να κολυμπω σε δροσερη θαλασσα,
να λιαζομαι και να ψηνομαι κατω από τον καυτο ηλιο σα χταποδακι,
να τρωω κουτσομουριτσα λαχταριστη με μπολικη πρασιναδα ,
(παντα με συνοδεια λευκου κρασιου)
να με βρισκει το σουρουπο αγκαλια,
να γελαω,
να φιλω,
να παιζω,
να κοιμαμαι εχοντας το θαλασσινο αερακι να με νανουριζει ,
να ονειρευομαι,
να στριφογυρνω στο κρεββατι ψαχνοντας το ψαρακι μου,
να ξυπναω με τις πρωτες ηλιαχτιδες,
και φτου και παλι απ΄την αρχη.


Τι ωραια ρουτινα!!

Αχχχχχχχχ!!


Αντε να κανω συμφωνιες λογαριασμων τωρα!!