ροδα ειναι και γυριζει..

Ποτέ δε ξερεις τι θα σου ξημερωσει..

Εκει που νομιζεις οτι ολα βαινουν καλως, παρτον κατω..

Και δε μιλαμε για ενα απλο πεσιμο, αλλα για εγκυκλοπαιδικο ταξιδι γνωσης στα εγκατα της ατυχιας..

οπου - as usual - το ενα ατυχες περιστατικο ζηλευει την δοξασμενη πορεια του προηγουμενου και ακολουθει κατα ποδας..

και μετα καθεσαι και σκεφτεσαι, "τι αλλο μπορει να μου συμβει;"


ΒΕΒΑΙΑ,

μην ξεχνας οτι ολοι μας - με καμια εξαιρεση- εχουμε ή θα περασουμε παρομοιες καταστασεις, οπου νιωθεις οτι ακροβατεις σε τεντωμενο σκοινι και στο κατω κατω δε σε νοιαζει και να πεσεις .

ΟΠΟΤΕ

κανε υπομονη, εχε καθαρη και συγροτημενη σκεψη ( το κατα δυναμιν) και θα ερθει και η μερα οπου ολα θα αρχισουν να δουλευουν προς οφελος σου.


Ε μα πια, ποσο θα συνεχιστει αυτη η γκαντεμια;;;

Εγω παντως αντεχω :)

τωρα που φυσαει ενα αερακι, ειπα να σκεφτω :)

Είναι φορες..

Που όταν βλεπω αεροπλανο στον αερα ευχομαι να ημουν ενας από του επιβατες με κατευθυνση το αγνωστο..

Που θα ηθελα να ειχα περισσοτερες γνωσεις + αποψη σε θεματα που από μικρη δεν εδινα σημασια για τους α-β λογους, όπως πολιτικη+ιστορια

Που αναρωτιέμαι πως θα είναι η ζωη χωρις τους αγαπημενους μου γονεις

Που βρισκω ένα σωρο εμποδια στο δρομο μου, αλλα εγω όχι μονο δε τα υπολογιζω αλλα τα προσπερναω με υπεροψια, γνωριζοντας ότι όλα μπορουν να γυρισουν μπουμερανγκ μια μερα..

Που αισθανομαι ικανοποιημενη με τον εαυτο μου που εχω διαλεξει να εργαζομαι οσο χρειαζεται για να απολαμβανω τη ζωη μου όπως εγω τη θελω.

Που χαμογελαω με μηνυματα που παιρνω από τις στενες μου φιλες, ακομα και όταν με εχουν πιασει τα διαολια μου και τα βλεπω όλα μπλε-ρουα προς το μαυρο.

Που παρολο που ξερω καλα τον εαυτο μου και τις αντιδρασεις μου, δε μπορω να ελεγξω την παρορμητικοτητα μου

Που δυσκολευομαι να υποκριθω ακομα και σε περιπτωσεις που το επιβαλλουν οι συνθηκες.

Που περπαταω στον δρομο ατενιζοντας τον ουρανο και πλαθοντας ένα σεναριο για τον κάθε διαβατη που συναντω στη διαδρομη μου

Που αναρωτιεμαι αν είναι νορμαλ να ειμαι τοσο ψυχραιμη και ανθεκτικη στον θυμο και σε καταστασεις που με εκνευριζουν, ενώ θα επρεπε να μαζευω θρυψαλλα από ιπταμενα βαζα που θα αποσκοπουσαν στο να με κανουν να ξεθυμανω

Που ακουω μελωδιες παλαιοτερων ετων και σκεφτομαι ποσο πιο απλη και ειλικρινης ηταν η ζωη back then

Που θελω να μπω στο τρένο, να κατεβω Πειραια και να μπω στο πρωτο πλοιο που αναχωρει και οσο αντεξω.

Που απολαμβανω τη σιωπη μεσα μου, οσο κοσμος και να με περιβαλλει

Που θα ηθελα να ειχα την ευχερεια να εριχνα μια κλεφτη ματια στη ζωη μου μετα από 10 χρονια

Που εκνευριζομαι με ταχυτατα αναπτυσοομενη γεωμετρικη προοδο με τις συνεχομενες καθυστερησεις σου στα ραντεβου μας , αλλα μολις σε βλεπω τα ξεχναω όλα :)


Αυτά και αλλα πολλα..

ποσο αλλαξες, ποσο αλλαξα..

norwegian wood

εχοντας μολις τελειωσει το ομοτιτλο βιβλιο του Haruki Murakami ,

το οποιο σου αφηνει μια γλυκοπικρη γευση ,

ενιωσα την αναγκη να ακουσω το παραπανω τραγουδι.

Απολυτα ταιριαστο.

προσοχη στα βελακια!!

ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΕΝΟΣ ΧΡΥΣΟΨΑΡΟΥ

οταν με το καλο περασει ο καυσωνας και επανελθω , θα πρεπει :

1) να σταματησω να γκρινιαζω για πραγματα ασημαντα και να επικεντρωθω στην ουσια των γεγονοτων

2) να προσπαθησω να αντικαταστησω τα σλουρπ παγωτα με -ειναι υγιεινα/φαε σου λεω- φρουτα

3)να αποφευγω τις ασκοπες εξοδους και να περναω τον χρονο μου πιο εποικοδομητικα με αγαπημενες μου συνηθειες

4)να γινω πιο ανεκτικη σε καταστασεις, για χαρη ανθρωπων που εκτιμω και λατρευω

5)να κανω και εναν απολογισμο της μεχρι τωρα ζωης μου
(αυτο κατα προτιμηση με την ευγενικη συνοδεια ενος κιλου παρφε :)) )


6) να σκεφτομαι πριν μιλησω (αυτη η παρορμητικοτητα θα με φαει!)





καλη δυναμη!!!

Δειξε μου τι λατρευεις, να σου πω τι εισαι - ή αλλιώς - οι αδυναμιες μιας χρυσοσκονης..

-->>πρωτα απ'ολα , την οικογενεια μου, που ολοενα και μεγαλωνει :)

-->>τους λιγοστους, αλλα πιστους μου φιλους!

-->>τα γατακια μου!

-->>and last, but not least...

σοκολατα!!!

πες μου, πως περνας την ωρα σου;

με ταξιδακια..

με τον ανεκτιμητο θησαυρο των βιβλιων μου..

με τις αγαπημενες μου ταινιες..

και ακουγοντας παντα-μα παντα μουσικη :)

singing in the rain

-->ετσι, για να δροσιστουμε!

love me if you dare

[love story no 8]

η αφυδατωση προκαλει συγχυση

Δε μ'αρεσει η υπερβολικη ζεστη που επικρατει αυτη τη στιγμη

Δε μ'αρεσει που μετα απο καθε βημα που κανω ,πιστευω οτι θα λιποθυμησω

Δε μ'αρεσει που θα πρεπει να υποστω αυτη την κατασταση τουλαχιστον μεχρι την Πεμπτη, οπου θα αρχισει να δροσιζει

Δε μ'αρεσει να βλεπω να γατακια μου να σερνονται εξαιτιας του καυσωνα και να προσπαθουν να δροσιστουν καταλαμβανοντας οσο το δυνατον μεγαλυτερη επιφανεια μαρμαρου



Βεβαια , μετα απο ενα ντοκυμαντερ που ειδα το πρωι στο Discovery channel σχετικα με συνθηκες επιβιωσης στα πιο αφιλοξενα μερη του πλανητη, μπορω να πω οτι μου αρεσει που εχω μια στεγη πανω απο το κεφαλι μου, εναν ανεμιστηρα να με δροσιζει και ενα ψυγειο να μου παρεχει παγωμενο νερακι :))

το δειλινο

ο,τι λαμπει στην φυση, τελικά ειναι χρυσος..

διαλεχτε!!!

->εσεις ποσες παραλιες ειδατε σημερα;;;

πω πω πω πω πω !!!

η παραπανω φωτο απεικονιζει με ακριβεια την κατασταση που επικρατει αυτη τη στιγμη στο γραφειο μας...

βαριεμαι που ζω..
βαριεμαι να σηκωθω απο την καρεκλα..
βαριεμαι να παω μεχρι τη κουζινα να γεμισω το ποτηρι μου με νερο..
καταραμενη ζεστη..


και που να χτυπησουν οι 43 βαθμοι ....

Α ρε πατριδα..

The Troggs - Love is All Around

Μ.Χατζηγιαννης - Ο βυθός

(και εγω)

14 Ιουνίου - Παγκόσμια ημερα Εθελοντή Αιμοδότη

Αυτό το ηξερες;

Σε κάθε νοσοκομείο 2/10 ασθενείς κατά μέσο όρο χρειάζονται μετάγγιση. Έτσι, οι ετήσιες ανάγκες της χώρας μας σε αίμα, ξεπερνούν πολύ περισσότερο από τις 550.000 - 600.000 φιάλες και καλύπτονται από τις εξής πηγές:

- 50 % από το συγγενικό περιβάλλον των ασθενών.

- 40 % από μεμονωμένους εθελοντές αιμοδότες καθώς και συγκροτημένους συλλόγους εθελοντών αιμοδοτών .

- 5 % από τις ένοπλες δυνάμεις


Αίμα χρειάζονται...

- Οι χιλιάδες τραυματίες των τροχαίων ατυχημάτων που έχουν ανάγκη από 10 - 40, ανάλογα με την περίπτωση.

- Τα 4.000 άτομα που πάσχουν από Μεσογειακή Αναιμία, στην πλειοψηφία τους παιδιά. Για κάθε ασθενή απαιτούνται 30 φιάλες το χρόνο.

- Όσοι πάσχουν από διάφορες αιματολογικές ασθένειες (λευχαιμία, αιμορροφιλία κα.) για την κάλυψη των οποίων απαιτούνται έως και 50 φιάλες αίματος ή παραγώγων.

- Ορισμένες έγκυες που παρουσιάζουν προβλήματα κατά τον τοκετό, καθώς και ασθενείς που πρόκειται να υποβληθούν σε κάποια επέμβαση (ορθοπεδική, καρδιοχειρουργική κα.).

- Περιστατικά βαριάς γαστρορραγίας και Χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας.

ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ

Ο υποψήφιος αιμοδότης, κατά τη λήψη του ιστορικού πρέπει να αναφέρει τυχόν συμπτώματα, ώστε να βοηθήσει το ιατρικό προσωπικό να κρίνει με ασφάλεια. Λόγω του κινδύνου μετάδοσης του AIDS αποκλείονται άτομα που ανήκουν στις λεγόμενες ομάδες υψηλού κινδύνου π.χ. ομοφυλόφιλοι, ναρκομανείς κλπ.

- Αίμα μπορούν να δώσουν... όλοι οι υγιείς άντρες και γυναίκες, ηλικίας 18 - 62 ετών, κάθε 3 - 4 μήνες.

- Αίμα δεν μπορούν να δώσουν... όσοι πάσχουν από διάφορα νοσήματα ή παθολογικές καταστάσεις που απαγορεύουν οριστικά ή πρόσκαιρα την αιμοδοσία.


Ο αποκλεισμός αυτός γίνεται:

- για να μην επιβαρυνθεί η υγεία του αιμοδότη.

- για να διασφαλιστεί η ποιότητα του αίματος που θα μεταγγισθεί στο λήπτη.



Τέτοιες καταστάσεις είναι:


- ασθενείς και φορείς του AIDS, οι οποίοι αποκλείονται οριστικά από την αιμοδοσία.

-Ηπατίτιδα B και C.

- Ελονοσία.

- Χρόνια νοσήματα, όπως καρδιακές παθήσεις, διαβήτης, υπέρταση, χρόνια νεφροπάθεια, ηπατοπάθεια, αναιμία.

- Χρήση ναρκωτικών, αλκοολισμός.

- Σοβαρές αλλεργικές καταστάσεις.

- Εγκυμοσύνη.

- Φορείς ετερόζυγης Μεσογειακής αναιμίας, αν το επίπεδο της αιμοσφαιρίνης είναι κάτω από 12 gr/dl.

-Λήψη ορισμένων φαρμάκων.




πηγη το site του αποδημου

true passion

[ αφιερωμενο σε οσους πιστευουν οτι
μπορω να απαρνηθω το μοναδικο μου παθος :) ]

ο ορισμος της γκρινιας

Απαπαπαπα!

Σηκωνεσαι το πρωι από το κρεββατι και όλα σου φταινε!

Γιατι δεν εισαι ξεκουραστη.
Γιατι δε μπορεις να χουζουρεψεις
Γιατι πρεπει να εισαι στις 7.30 στη δουλεια
Γιατι αντ’ αυτού δεν εχεις κανονισει εκδρομη στη θαλασσα τωρα που σφιγγουν οι ζεστες
Γιατι δε στρωνει το μαλλι
Γιατι εχει κινηση ο δρομος
Γιατι τα κουλουρια που πηρες από τον φουρνο είναι ξεροψημμενα
Γιατι κανει τοση ζεστη σημερα
Γιατι δεν εχεις κλεισει ακομα τις καλοκαιρινες σου διακοπες
Γιατι να μη μπορεις να κανεις κοπανα
Γιατι εχεις μια βδομαδα να πας για τρεξιμο
Γιατι δε χτυπαει το τηλεφωνο
Γιατι κάθε μερα ζεις ένα deja-vu
Γιατι θες να φυγεις αλλα δε μπορεις
Γιατι να μη γινονται όλα όπως θες εσυ;
Και γιατι να τα σκεφτεσαι όλα αυτά πρωι-πρωι;


Γκρινια, γκρινια, γκρινια!!!
Αντε να σ’αντεξει μετα ανθρωπος!!




υ.γ. μέρα είναι , θα περασει!

meine Nerven!

νευρα, νευρα , νευρα..

Xτες γυρνωντας σπιτι, μου πηρε περιπου στο μισαωρο να βρω να παρκαρω, και αφου το αφησα σε σημειο που ελεγα "θα βρω κληση το πρωι/δε θα βρω;" ή "θα βρω το αυτ/το το πρωι ή θα το εχουν παρει;", κατηφορισα για το σπιτι μου.

Για υπνος ουτε λογος, ο συνδυασμος μεσημεριανης ξεκουρασης & τωρινης υπερεντασης ειχε βαρεσει κοκκινο.



Ευτυχως σημερα και το αυτ/το ηταν στη θεση του,και το παρμπριζ του ανευ κλησης.

Με τα νευρα το παλευουμε :)

τρελά κέφια!!!!!

Τρελά κέφια σήμερα το αφεντικό..

κλειστηκε στο γραφειο του από τη στιγμη που πατησε στην εταιρεια και ολοι περιμενουμε ΤΟ ξεσπασμα..

Εν τω μεταξυ, εξω σκανε τζιτζικια,
το a/c δουλευει στο φουλ από τις 7,30 το πρωι (φροντιζοντας να με χτυπαει ανελεητα στα πλευρα),
το χαρτομανι στο γραφειο μου να με συναγωνιζεται στο υψος και εγω κάθε άλλο παρα διαθεση για δουλεια να εχω.

Και σκεφτομαι :

δε παμε ολοι μαζι σε καποια παραλια;

Με εχει χτυπησει το καλοκαιρι στο κεφαλι, για τα καλα.

Ονειρευομαι διακοπες με το ετερο μου ψαρακι,
να κολυμπω σε δροσερη θαλασσα,
να λιαζομαι και να ψηνομαι κατω από τον καυτο ηλιο σα χταποδακι,
να τρωω κουτσομουριτσα λαχταριστη με μπολικη πρασιναδα ,
(παντα με συνοδεια λευκου κρασιου)
να με βρισκει το σουρουπο αγκαλια,
να γελαω,
να φιλω,
να παιζω,
να κοιμαμαι εχοντας το θαλασσινο αερακι να με νανουριζει ,
να ονειρευομαι,
να στριφογυρνω στο κρεββατι ψαχνοντας το ψαρακι μου,
να ξυπναω με τις πρωτες ηλιαχτιδες,
και φτου και παλι απ΄την αρχη.


Τι ωραια ρουτινα!!

Αχχχχχχχχ!!


Αντε να κανω συμφωνιες λογαριασμων τωρα!!

Nick Cave & The Bad Seeds - "Do you love me?"

Panda dream

μετα απο ενα καταπληκτικο ντοκυμαντερ που ειδα,εμεινα καταγοητευμενη απο τα συμπαθεστατα τετραποδα.

[μουσικη απο τους coldplay-green eyes]

ουτε επιστημη, ουτε αμαθεια

«Νομίζεις τάχα πως ό,τι δεν είναι ωραίο πρέπει αναγκαστικά να είναι άσχημο;»

«Βέβαια»

«Και δεν σου πέρασε ποτέ από το νου ότι υπάρχει κάτι ανάμεσα στη σοφία και στην αμάθεια;»

«Τι είναι αυτό;»

- «To να έχει κανείς γνώμη σωστή χωρίς να μπορεί να την δικαιολογήσει.

Αυτό δεν είναι ούτε επιστήμη
(και πώς μπορεί να είναι επιστήμη πράγμα που δεν δικαιολογείται;),

ούτε αμάθεια

(γιατί πώς μπορεί να είναι αμάθεια πράγμα που αγγίζει το πραγματικό;)».


[Πλάτωνος Συμπόσιο ]

τα τριανταφυλλα της καρδιας μου

[Love Story No 7]

looking for the summer

απο τις αγαπημενες μου ασχολιες, να οργανωνω τις καλοκαιρινες μου αποδρασεις.

σημερα ειναι μια τετοια μερα :)

Rose Garden－Lynn Anderson

[γιατι καποια πραγματα στη ζωη δεν ειναι αυτονοητα, αλλα επικτητα]

οταν ηρθαν οι μελισσες

οταν σε τσιμπησει πρωτη φορα μια μελισσα, πανικοβαλλεσαι.
πονας αφορητα, πρηζεσαι και αν εισαι τυχερος και δεν εχεις αλλεργια το ξεπερνας με ευλογο πονο.

οταν σε τσιμπησουν πολλες μελισσες μαζεμενες, παθαινεις black-out.
δε ξερεις πως να αντιδρασεις,νομιζεις οτι θα πεθανεις , αρχιζεις να σκεφτεσαι που θα αφησεις τα λιγοστα σου υπαρχοντα.

ΒΕΒΑΙΑ,
το καλο με το τσιμπημα των μελισσων ειναι οτι σε αναισθητοποιει σε ποικιλλες καταστασεις που καλεισαι να αντιμετωπισεις
.
το δηλητηριο της μελισσας λειτουργει στο μελλον ως προστασια σου.



οσο πιο πολυ το σκεφτομαι, τοσο καταληγω στο συμπερασμα οτι εχω επιζησει τσιμπηματα σμηνους μελισσων και ειμαι οσο καλα οσο ποτε.

ενα καλο παντα ακολουθει ενα κακο.

Bob Marley - Is This Love

το πρωτο τραγουδι που ακουσα στο ραδιοφωνο το πρωι

σας το αφιερωνω :)

a transparent calligraphy

I hear nothing in my ear
but your voice.
Heart has plundered mind
of its eloquence.

Love writes a transparent
calligraphy, so on
the empty page my soul
can read and recollect.


[δεν ειναι δικο μου,μου αρεσε και σας το παραθετω]

Love Story No 6

η σοκολατα και εγω :)

Edward Scissorhands - Everything I Do

(Love Story No 5)

time

Πως γινεται να σου λειπει καποιος , κι ας καθεται στα 2 μετρα από σενα;
Και ας εχετε περασει ολοκληρο σ/κ μαζι;

Μερικες φορες νιωθεις ότι δεν εχεις την ευκαιρια να του εξομολογηθεις όλα οσα μονοπωλουν τις σκεψεις σου, κι ας μιλατε ακαταπαυστα.
Θελεις να τον προσκαλεσεις να κολυμπησει στον κοσμο σου και δισταζεις.

Είναι ετοιμος;
Ξερει μακροβουτια;
Αντεχει την πιεση του νερου;

Οι ωρες που περνατε μαζι κυλουν με απιστευτη ταχυτητα,ο χρονος εκμηδενιζεται .
Η παρουσια του γινεται αισθητη με μαθηματικη ακριβεια τη στιγμη του αποχαιρετισμου.

Είναι ερωτας;
Είναι αγαπη;
Είναι λαχταρα;
Είναι αναγκη;
Είναι ιδεα;
Είναι απωθημενο;

Ο χρονος θα δειξει.
Πανταχου παρων.

οι γλαροι

μου εχει λειψει το ταξιδι με πλοιο

να αγναντευω το πελαγος και τους γλαρους που μας ακολουθουν πιστα

ενα ναυαγιο θα μας σωσει!

Kiribati , Ωκεανία


να ενα μερος που θα ηθελα ευχαριστως να ναυγησω
:)




[εμπνευσμενη βεβαιως και απο το blog του Ναυαγου]

rain

ξαφνικα σκοτεινιασε ο ουρανος,

η ακρη του ματιου μου συνελαβε μια αστραπη στο βαθος,

ενα υποκωφο μπουμπουνητο επισκιασε την ασταματητη κινηση της λεωφορου..

και μετα η λυτρωση

η βροχη χτυπησε με μανια τα παραθυρα του γραφειου μου,μαγνητιζοντας το βλεμμα μου και ταξιδευοντας με σε τροπικους παραδεισους,μονη με το εγω μου.

[αντε μετα να συγκεντρωθεις να κανεις δουλεια :) ]

[being fragile]

ειδα τον πονο να σχηματιζει μια λιμνη δακρυων στα ματια σου, για αυτο που προκειται να συμβει..
εχει κανει μετασταση στους πνευμονες και στα κοκκαλα, μου ειπες, και ενιωσα να κοβομαι στα δυο.
δε σηκωνεται πλεον απο το κρεββατι, δε τρωει, δεν το παλευει..
μονο να μην πονουσε τοσο πολυ..


και εσυ να θες να προλαβεις να ζησεις μαζι της οσα δεν ειχες την ευκαιρια, να της σταθεις,να της πεις οσα ανεκδοτα δεν εχει ακουσει, να την αγκαλιασεις, να της χαρισεις ενα σεντουκι ζωης, ενα εγγονακι που δε προλαβε να χαρει απο σενα και τον αδερφο σου..




ξερω οτι ερχονται δυσκολες στιγμες.
το ψαρακι θα ειναι παντα εκει,διπλα σου.
στον φιλο της.

wings of desire

Βλεποντας προχτες ξανα την ταινια του Wim Wenders (κανοντας ενα νοερο ταξιδι στο πολυαγαπημενο μου Βερολινο) , μου εμειναν καποιες σκηνες απο την ταινια..



Η πρωτη του Damiel, του αγγελου

When the child was a child, it was the time of these questions.
Why am I me, and why not you?
Why am I here, and why not there?
When did time begin, and where does space end?
Isn't life under the sun just a dream?
Isn't what I see, hear, and smell just the mirage of a world before the world?
Does evil actually exist, and are there people who are really evil?

How can it be that I, who am I, wasn't before I was, and that sometime I, the one I am, no longer will be the one I am?


οπως επισης και δυο ατακες της Μarion

Longing. Longing for a wave of love that would stir in me. That's what makes me clumsy. The absence of pleasure. Desire for love. Desire to love.

&

now that I've found you, I can be lonesome with you.I love you and I can feel lonesome


μεγαλη κουβεντα να μπορεις να το πεις και μεγαλη υποθεση να μπορεσεις να το βιωσεις

το πριν και το μετά

Δεν ειναι που δε μ'αρεσει να ζω στη μεγαλουπολη, εχοντας κοντα μου αγαπημενα μου προσωπα και την οικογενεια μου.


Όμως...

..ειναι στιγμες που μονο οταν σε χαιδευει το απαλο αερακι της θαλασσας , εχοντας βουλιαξει τις πατουσες σου στην καυτη αμμο , μπορεις να συνειδητοποιησεις το μεγαλειο της φυσης και της "αλλης" ζωης.



Της ποιοτικης, της "γεμάτης" , της ανθρωπινης.



Αυτης που πολλοι ονειρευομαστε και λιγοι τολμαμε να υιοθετησουμε.

επι-πλεοντας

Χτές εκανα το 2. μπανακι μου στη θάλασσα..

οχι βεβαια σε μια απο της αγαπημενες μου παραλιες πλησιον της Πύλου ,
στο Πετροχώρι,
αλλα σε παραλια της Αττικης.


Nevertheless,
η θαλασσα ειναι το στοιχειο μου :)

καλο καλοκαιρι!!

Mungo Jerry - In The Summertime

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΑΛΙΑ

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.»
(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)



«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»
(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)



Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.

Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια κι επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Εκτός από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.

Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.

Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον Ορκο του Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.

«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»
(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)


Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:

«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας.»


Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:

* ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ

* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ

* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ

* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.

* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ


ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ



ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.


Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων



Σύλλογος Ελπίδα,
τηλ: 210-7757153,
e-mail: infο@elpida.org,
λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36,
λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515


Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία"






ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ