04/06/2007

το πριν και το μετά

Δεν ειναι που δε μ'αρεσει να ζω στη μεγαλουπολη, εχοντας κοντα μου αγαπημενα μου προσωπα και την οικογενεια μου.


Όμως...

..ειναι στιγμες που μονο οταν σε χαιδευει το απαλο αερακι της θαλασσας , εχοντας βουλιαξει τις πατουσες σου στην καυτη αμμο , μπορεις να συνειδητοποιησεις το μεγαλειο της φυσης και της "αλλης" ζωης.



Της ποιοτικης, της "γεμάτης" , της ανθρωπινης.



Αυτης που πολλοι ονειρευομαστε και λιγοι τολμαμε να υιοθετησουμε.

3 comments:

Anonymous said...

Καλέ φιλενάδα , τι ομορφίες είναι αυτές , τι όμορφο γαλάζιο νεράκι που μας έριξες να κολυμπήσουμε...πολύ το χάρηκα άνοιξε η καρδιά μου λες και είμαι διακοπες...όσο για την ποιότητα ζωής που μιλάς , έτσι είναι αλλα δεν το τολμάμε γιατι υπάρχει και το μεροκάμματο που θα το βγάλεις σε τροπικά μέρη ...εκτός αν είσαι πλούσιος γόνος...χιχιχι

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ said...

"...το μεγαλείο της φύσης και της "άλλης ζωής"

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΖΩΗ!

Γλαρένιες αγκαλιές

run Stella, run said...

εγω πιστευω οτι ενας αποφασισμενος ανθρωπος ειναι ικανος για τα παντα..και πλουσιος γόνος να μην ειναι..αρκει να εχει ισχυρη θεληση..

Life is out there


Υ.Γ.την επανασταση μου την εκανα στα 23 μου , φευγοντας για 6 χρονια απο την αθηνα..

θα ερθει ο καιρος που θα την επαναλαβω :)