Το γνωριζεις. Ε, και?

Σκεψεις, πολλες σκεψεις, συγκεχυμενες, αγωνιζονται για την πρωτοκαθεδρια. Αλλες σε τσιμπανε σαν ενοχλητικα κοφτερα χορταρια και σε τρελαινουν.
Αλλες χαιδευουν τη θυμηση σου ταξιδευοντας σε στο παρελθόν και στο μέλλον.
Κάθε μερα που περναει είναι ξεχωριστη και βιωνεις συναισθηματα που νομισες ξεχασμενα.
Η οργη, η πικρα, η ευτυχια, ο ερωτας,η αγωνια, το φτερουγισμα των πεταλουδων στο στομαχι, η απογοητευση, η παραπλανηση, το ψεμμα, η δικαιωση, η έξαψη, το παθος, το δώσιμο, η προδοσία,ο αλτρουισμος και η εξιλεωση εναλλασσονται διαδοχικα στον τροχο της ζωης σου.

Θες να κλαψεις και νιωθεις να εχεις στερεψει .

Απο δάκρυα.

Απο συναισθήματα.

Ενα στιγμιαιο κενό.

Θες να ξεπεράσεις τον εαυτό σου. Εχεις τοσα πολλα να δωσεις και η τυχη σε κοιτα ειρωνικα, σαν να σου λεει «αμα μπορεις καντο» .

Κοσμος παει και ερχεται, σε βημα ρυθμικο, αποχαυνωτικο, και συ θεατης αναρωτιεσαι γιατι δεν ακολουθεις.
Τι περιμενεις;
Τι αισθανεσαι;
Θα αφεθω, σκεφτεσαι, και ας τσακιστω.

Και πεφτεις σε ελευθερη πτώση.

Ποτε σου δε φοβηθηκες αλλωστε.

Τι νοημα θα ειχαν αλλωστε ολα;

Δυο γαλανα ματια που περιεχουν ολη την αγαπη του κοσμου σε κοιταζουν και γουργουριζουν με ευχαριστηση στην αγκαλια σου.

Κρυα χερια ζεστη καρδια λενε. Αν παγωνω ό,τι ακουμπησω, τοση φωτιά ποιος την αντεχει;

Το δωματιο μου είναι το καταφυγιο μου, αν μπορουσαν μονο να μιλησουν οι τοιχοι που με περιβαλλουν .

Ξαγνικα νιωθω εντονη την αναγκη να βγω να περπατησω στον παγωμενο αερα.
Να βγαλω μια κραυγη.
Και να ακολουθησει η ιδια σιωπη.

Ποιος σε ακουσε;

Ο αερας;
Η φωτια;
Η συνειδηση σου;

Ο ενοχος να κανει ένα βημα μπροστα.

Δ.Μητροπάνος - Αλίμονο

**για να μη ξεχναμε

Atonement-The Kiss

απο τις σκηνες και τις ταινιες που σου μενουν.. αξιζει να την δειτε.

Πρωινές σκέψεις

**Σήμερα, μετά απο 43 ημέρες, βγαίνει επιτέλους ο πατέρας μου απο το νοσοκομείο. Οι γιατροί είναι αισιόδοξοι και πολύ ευχαριστημένοι με την εξέλιξη της κατάστασης της υγείας του.

**Υπολογίζω οτι σε ένα μήνα θα είμαι και επίσημα θεία.Η εγκυμοσύνης της αδερφής μου προχωράει κανονικά και έτσι αλλο ενα μέλος (και μάλιστα το πρώτο παιδι! ) θα προστεθεί στην οικογένεια μας.

**Πρέπει επιτέλους να το παρω απόφαση και να κλείσω τα εισητήρια για το ταξίδι μου στην Βαρκελώνη.

**Ανάθεμα το πόσο γρηγορα περναει ο καιρος, σε 3 μηνες εχω παλι γεννεθλεια.

Pablo Neruda «Αργοπεθαίνει...»

Αργοπεθαίνει
όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές,
όποιος δεν αλλάζει περπατησιά,
όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του,
όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει.

Αργοπεθαίνει
όποιος αποφεύγει ένα πάθος,
όποιος προτιμά το μαύρο για το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο "ι"
αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια, που μετατρέπουν ένα χασμουργητό σε ένα χαμόγελο, που κάνουν την καρδιά να κτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα.

Αργοπεθαίνει
όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι,
όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του,
όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο,
όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές.

Αργοπεθαίνει
όποιος δεν ταξιδεύει,
όποιος δεν διαβάζει,
όποιος δεν ακούει μουσική,
όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του.

Αργοπεθαίνει
όποιος καταστρέφει τον έρωτά του,
όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν,
όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή.

Αργοπεθαίνει
όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει,
όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει.

ηθικο διδαγμα

"..It was silly of us to look for qualities in each other that we never had. "

( απο την ταινια The Painted Veil , που ειδα χτες σε dvd.)

Dance Me To The End Of Love

Leonard Cohen

Dance me to your beauty with a burning violin
Dance me through the panic 'til I'm gathered safely in
Lift me like an olive branch and be my homeward dove
Dance me to the end of love