....

μολις εμαθα απο τον πατερα μου, οτι περασε απο το δωματιο του ο αγγειλογος που τον ειχε χειρουργησει πριν 3 εβδομαδες..

ζητωντας του λιγο πολυ 2.500 ευρω ως αμοιβη!!!!

χωρις να εχει προηγηθει ενημερωση απο τον ιδιο ουτε απο οποιονδήποτε άλλον για το κοστος της επεμβασης του!!!

αν ειναι δυνατον!!!

αυριο θα επικοινωνησω με ο,τι οργανωσεις υπαρχουν για την προστασια του πολιτη,

αυτο δε θα περασει ετσι.

το φερμουαρ

Σαββατο, ημερα κενη από υποχρεωσεις , μια και εχουν αναλαβει αλλοι βαρδια στο νοσοκομειο.Αλλωστε ο μπαμπας παει πολύ καλυτερα, την επομενη βδομαδα θα βγει επιτελους.

Ξυπνησα νωρις, καθαρισα και τακτοποιησα το δωματιο μου, κατεβηκα Παγκρατι για καποιες εκκρεμοτητες, γυρισα, ειδα ταινια, και τωρα καθομαι και γραφω.

Να σκεφτω..
Πόσες ωρες εχω να μιλησω σε ανθρωπο; (τα γατια μου δε μετρανε λεμε!)
Τουλαχιστον έξι..

Από το κρεβατι στον καναπε, από εκει στον υπολογιστη και ξανα παμε από την αρχη.
Διαθεση μηδεν.
Δυο ατομα που θα μπορουσα να δω με τις ωρες σημερα, είναι εκτος Αθηνων .
Οι λοιποι, απασχολημενοι. Σε οικογενειες,παιδια,γονεις.



Θα πειτε τωρα, παντα υπαρχουν περιοδοι στη ζωη μας που απλα πρεπει να κανουμε υπομονη μπλα μπλα, που όλα περαστικα είναι μπλα μπλα, εχεις τοσους ανθρωπους+φιλους που σε νοιαζονται μπλα μπλα., η ευτυχια είναι αυτό που περιμενουμε να΄ρθει, όπως λεει και το ασμα μπλα μπλα.

Οκ

Απλα σημερα νιωθω σα να εχω οικοειοθελως εφαρμοσει ένα φερμουαρ στις σκεψεις και στο στομα μου.

in jeopardy

γυρνωντας σπιτι απο το νοσοκομειο,
θυμηθηκα ( άσχετο !!) τους δισκους που αποκτουσα υστερα απο πολλές ωρες ψάξιμο στα δισκαδικα της Αθήνας στα νιατα μου..
ενας απ'αυτους και του Roger Hodgson..
οι δισκοι εχουν πια αλλάξει ιδιοκτητη, επιαναν χώρο βλέπετε..
οι αναμνησεις ευτυχώς παραμενουν ακέραιες.

που μυαλο..

και ενω τρεχει η μεταθεση στο ωραιοτατο νησι της Λεσβου,
εμεις ειμαστε στην αναμονη για το 2ο χειρουργειο,
μιας και κατι δεν υπολογισαν σωστα οι ντοκτορες
και το ποδι εφυγε απο τη θεση του..


ελπιζω να πανε ολα καλα αυτη τη φορα,
και οι αρχες Οκτωβρη να μας βρουν στο σπιτακι μας,
μπας και μπορεσω να πεταχτω μεχρι το νησι
να γεμισω φιλια τον ταχυδρομο μου :)

στο περιμενε..

πυξ λαξ - υπαρχουν χρυσοψαρα εδω

8 μερες μετα..

ημερα εκλογων..το μονο που καταλαβα απ΄αυτές είναι :
1)η κινηση που συναντησε το λεωφορειο μου γυρνωντας σπιτι στο παγκρατι το μεσημερι μετα το νοσοκομειο, εξω από ενα σχολικο συγκροτημα, οπου η εννοια του σωστου παρκαρισματος παραμενει αγνωστη ακομα σε πολλους ελληνες..
2)τα πεντε μηνυματα που ελαβα στο κινητο μου σε διαστημα 3 εβδομαδων απο τον GIAKOUMATOS ,προτρεποντας μας να ψηφισω το κομμα της νικης..No comment.

καλα λενε ότι η μετεγχειρητική περιοδος είναι και η πιο δυσκολη, ειδικα αν ο ασθενης είναι και λιγο παραπανω δυστροπος απ’ο,τι μπορεις να αντεξεις ορισμενες φορες.

Αλλα είναι ο πατερας μου, τελεια και παυλα.

Καποια μερα εφυγα κλαιγοντας από τα νευρα μου από το νοσοκομειο
( μπροστα του ειμαι παντα αταραχη και σκληρη,όπως θελει να νομιζει ότι ειμαι), μη βλεποντας βελτιωση στη κατασταση του και αρνουμενος να ακολουθησει τις υποδειξεις των γιατρων.

«να πινεις τουλαχιστον 2 λιτρα υγρα την ημερα» του υποδεικνυει ο αγγειολογος..
« και που ξερεις εσυ ποσο εχω πιει;» η απαντηση..

« να κουνας τον ποδι σου, μη καθεσαι ακινητος, να το δουλευεις συνεχεια» τον παροτρυνει ο ορθοπαιδικος ..
«ολοι ευκολα μιλατε από την άλλη μερια» αντιμιλαει ο φαδερ…

κάθε απογευμα μετα τη δουλεια εχω βαρδια, 5-8..
κάθε μερα τα ιδια..
«γυρνα λιγο στο πλαι ρε μπαμπα, θα ανοιξει η πλατη σου»…στο βροντο μιλαει η χρυσοσκονη..
« να σου φερω μια πορτοκαλαδα να πιεις;» « αμα θες να στη φερω στο κεφαλι»..
βεβαια εχω μαθει να αγνοω τα σχολια του, γιατι τους δικους σου ανθρωπους τους αγαπας επειδη είναι αυτοι που είναι, με τις ιδιοτροπιες τους και με τα όλα τους.

οκ.. υπομονη θα μου πεις..κανω..οσο μπορω..
ψυχολογικα αισθανομαι ένα ρακος αλλα προσπαθω να μη το σκεφτομαι..ειναι στιγμες όμως που με καταβαλλει.
Ροδα είναι όμως θα γυρισει.
geduld haben.

ετσι γυρναω περιπου 9 στο σπιτι, νηστικη τις περισσοτερες φορες, και νιωθωντας σα ρομποτ….που χρονος για οτιδηποτε άλλο..
σημερα κυριακη θα πηγαινε μια θεια στο νοσοκομειο και μου φανηκε τοσο περίεργο που ειχα λιγο χρονο στη διαθεση μου..
το ποτε θα βγει από το νοσοκομειο, ακομα αγνωστο..εγω ευελπιστω τελος αυτης της βδομαδας, οπου θα ερθει να μεινει σπιτι μου μεχρι να αναρρωσει τελειως πριν φυγει για το χωριο και παλι.

Αυτά και αλλα πολλα συμβαινουν ταυτοχρονα στη ζωη μου.Σας ευχαριστω ολους για τις ευχες σας, ευχομαι να ειχα χρονο να απαντησω στον καθενα σας,

Υποχομαι να επανελθω δριμυτερη.

remember, remember, the 8th of September..

αξεχαστη θα μου μεινει αυτη η ημερα..

μετα απο 8 ημερες παραμονης στο Κατ, μας λενε πιθανη ημερα χειρουργειου σε 7 ημερες με ερωτηματικο..μεσολαβουν και εκλογες..ζησε μαη μου να φας τριφυλλι μια κατασταση.

ευτυχως ο χειρουργος μας ειναι συντοπιτης και μας ανοιγει παραθυρακι σωτηριας:
με μια μικρη επιβαρυνση( εξοδα κλινικης με αποδειξη παρακαλω), μεταφορα σε ιδιωτικη κλινικη και εγχειρηση αυθημερον απο τον ιδιο.

μεσα σε δυο ωρες, μαζεψα τα πραγματα του πατερα μου, επικοινωνησα με τη νεα κλινικη, επρεπε να βρω τουλαχιστον 3 φιαλες αιμα , να βρω το γιατρο να υπογραψει εξιτηριο και να μεταφερω με το ΙΧ μου τον ασθενη στη κλινικη, 20 χλμ μακρια..

ολα κυλησαν ομαλα, και σε δυο ωρες απο την αφιξη μας στη κλινικη, μπηκε για χειρουργειο.
και εκει αρχιζει η αναμονη.
μετα απο 5,5 ωρες μας λενε οτι ενταξει με το ορθοπαιδικο μερος της εγχειρησης, αλλα συνεχιζει αγγειοχειρουργος γιατι τα αγγεια μας ειναι κατεστραμμενα..
με τα πολλα , τελειωσαμε στις 10 το βραδυ.
αναμονη μεχρι την επομενη να τον ξυπνησουν απο τη ναρκωση..
κινητοποιηση για να βρεθουν αλλες 9 μπουκαλες αιματος(!)
αγωνια αν ολα θα εχουν παει καλα..

a day to remember.

ευτυχως ολα πανε καλα, η εγχειρηση πετυχε, τωρα μενει το δυσκολο μερος της αναρρωσης.

geduld haben..

τι τα θες...

με τον πατερούλη μου στο νοσοκομειο, εις αναμονη σοβαρης ορθοπεδικης επεμβασης,

να με συμπαθατε,

αλλα ο νους μου ειναι σκορπισμενος σε 1000+2 εκκρεμοτητες ..

εχουν συμβει και αρκετα αλλα εν τω μεταξυ,

δυσαρεστα και ευχαριστα,

καπου αλλου τρεχουν οι εξελιξεις,

καλο φθινοπωρο να εχουμε.