16/09/2007

8 μερες μετα..

ημερα εκλογων..το μονο που καταλαβα απ΄αυτές είναι :
1)η κινηση που συναντησε το λεωφορειο μου γυρνωντας σπιτι στο παγκρατι το μεσημερι μετα το νοσοκομειο, εξω από ενα σχολικο συγκροτημα, οπου η εννοια του σωστου παρκαρισματος παραμενει αγνωστη ακομα σε πολλους ελληνες..
2)τα πεντε μηνυματα που ελαβα στο κινητο μου σε διαστημα 3 εβδομαδων απο τον GIAKOUMATOS ,προτρεποντας μας να ψηφισω το κομμα της νικης..No comment.

καλα λενε ότι η μετεγχειρητική περιοδος είναι και η πιο δυσκολη, ειδικα αν ο ασθενης είναι και λιγο παραπανω δυστροπος απ’ο,τι μπορεις να αντεξεις ορισμενες φορες.

Αλλα είναι ο πατερας μου, τελεια και παυλα.

Καποια μερα εφυγα κλαιγοντας από τα νευρα μου από το νοσοκομειο
( μπροστα του ειμαι παντα αταραχη και σκληρη,όπως θελει να νομιζει ότι ειμαι), μη βλεποντας βελτιωση στη κατασταση του και αρνουμενος να ακολουθησει τις υποδειξεις των γιατρων.

«να πινεις τουλαχιστον 2 λιτρα υγρα την ημερα» του υποδεικνυει ο αγγειολογος..
« και που ξερεις εσυ ποσο εχω πιει;» η απαντηση..

« να κουνας τον ποδι σου, μη καθεσαι ακινητος, να το δουλευεις συνεχεια» τον παροτρυνει ο ορθοπαιδικος ..
«ολοι ευκολα μιλατε από την άλλη μερια» αντιμιλαει ο φαδερ…

κάθε απογευμα μετα τη δουλεια εχω βαρδια, 5-8..
κάθε μερα τα ιδια..
«γυρνα λιγο στο πλαι ρε μπαμπα, θα ανοιξει η πλατη σου»…στο βροντο μιλαει η χρυσοσκονη..
« να σου φερω μια πορτοκαλαδα να πιεις;» « αμα θες να στη φερω στο κεφαλι»..
βεβαια εχω μαθει να αγνοω τα σχολια του, γιατι τους δικους σου ανθρωπους τους αγαπας επειδη είναι αυτοι που είναι, με τις ιδιοτροπιες τους και με τα όλα τους.

οκ.. υπομονη θα μου πεις..κανω..οσο μπορω..
ψυχολογικα αισθανομαι ένα ρακος αλλα προσπαθω να μη το σκεφτομαι..ειναι στιγμες όμως που με καταβαλλει.
Ροδα είναι όμως θα γυρισει.
geduld haben.

ετσι γυρναω περιπου 9 στο σπιτι, νηστικη τις περισσοτερες φορες, και νιωθωντας σα ρομποτ….που χρονος για οτιδηποτε άλλο..
σημερα κυριακη θα πηγαινε μια θεια στο νοσοκομειο και μου φανηκε τοσο περίεργο που ειχα λιγο χρονο στη διαθεση μου..
το ποτε θα βγει από το νοσοκομειο, ακομα αγνωστο..εγω ευελπιστω τελος αυτης της βδομαδας, οπου θα ερθει να μεινει σπιτι μου μεχρι να αναρρωσει τελειως πριν φυγει για το χωριο και παλι.

Αυτά και αλλα πολλα συμβαινουν ταυτοχρονα στη ζωη μου.Σας ευχαριστω ολους για τις ευχες σας, ευχομαι να ειχα χρονο να απαντησω στον καθενα σας,

Υποχομαι να επανελθω δριμυτερη.

3 comments:

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ said...

Κοριτσάκι... τί να πω, πέρα από κουράγιο.
Κατάλαβα...άσε, μη συνεχίζεις.
Εύχομαι να κυλήσει γρήγορα ο καιρός, τουλάχιστον να γυρίσετε σπίτι και να μην έχεις αυτά τα τρεχάματα

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

eρωτακι said...

Κουράγιο γλυκό μου e-διδυμάκι.
Εδώ είμαστε, δίπλα σου.
Σε φιλώ γλυκά & σε σκέφτομαι.

Anonymous said...

καλη δυναμη!!!!!!
Να γινει γρηγορα καλά να μην ταλαιπωρείστε ούτε εκείνος ούτε εσύ.....