athens by night

.

Σε μια πολη που ποτέ δε κοιμαται








βλεπω το φεγγαρι να γεμιζει
- λες και κρεμμεται απο ενα καταμαυρο τιποτα -

ακουω φωνες ξεφαντωματος στη διπλανη πολυκατοικια

παρατηρω πρωτοφανεις {σε αριθμο} αδειες θεσεις παρκινγκ





..και το μυαλο μου γυριζει συνεχεια στα ιδια..

στη δυσκολη περιοδο που περναει ο καλυτερος μου φιλος, χανοντας αργα και βασανιστικα τη μητερα του απο καρκινο

στην αγωνια αν θα εξελιχθουν ολα κατ'ευχην με την εγκυμοσυνη μας

ολα ειναι θεμα χρονου ,

και αυτος.. στον κοσμο του..

πεταει αμεριμνος

.
.
.


ετσι και εγω θα αφεθω στο ρεύμα του,

σα χρυσοψαρο που ειμαι εχω μαθει τα κατατοπια..

.
.
.
.