Στους ηρωες μου..

Ποτέ δε σας καληνυχτισα με φιλι, οπως οι αδερφες μου.
Ποτε δε σας ειπα ευχαριστω για οσο κανατε για μενα.
Παντα με θεωρουσατε τη πιο δυνατη και σκληρη απο τις κορες, τη πιο θαραλλεα και παρατολμη.
Επεσα σε παγιδες και με απεγκλωβισατε.
Λαβωθηκα και με περιποιηθηκατε.
Ποτέ δε μου επιβαλλατε την αποψη σας, παρα με αφησατε να αποφασισω μονη μου για το μελλον μου.
Κυρηγμα δεν ακουσα απο το στομα σας για την επιπολαιοτητα μου.
Παρα μονο δηλωσεις "ο,τι και να κανεις, εμεις ειμαστε εδω"

Και εγω θα σας εχω παντα στο μυαλο μου και στην καρδια μου, στα πιο ευηλια και λαμπερα δωματια τους, no matter what.