05/06/2007

[being fragile]



ειδα τον πονο να σχηματιζει μια λιμνη δακρυων στα ματια σου, για αυτο που προκειται να συμβει..
εχει κανει μετασταση στους πνευμονες και στα κοκκαλα, μου ειπες, και ενιωσα να κοβομαι στα δυο.
δε σηκωνεται πλεον απο το κρεββατι, δε τρωει, δεν το παλευει..
μονο να μην πονουσε τοσο πολυ..



και εσυ να θες να προλαβεις να ζησεις μαζι της οσα δεν ειχες την ευκαιρια, να της σταθεις,να της πεις οσα ανεκδοτα δεν εχει ακουσει, να την αγκαλιασεις, να της χαρισεις ενα σεντουκι ζωης, ενα εγγονακι που δε προλαβε να χαρει απο σενα και τον αδερφο σου..




ξερω οτι ερχονται δυσκολες στιγμες.
το ψαρακι θα ειναι παντα εκει,διπλα σου.
στον φιλο της.

1 comment:

Anonymous said...

Δύσκολες καταστάσεις,καλο κουράγιο!