Requiem

Λενε ότι ο χρονος είναι ο καλυτερος γιατρος.Αμβλυνει τη μνημη σου,στεγνωνει τα δακρυα σου, επουλωνει τις πληγες σου.Καλυπτει με ένα διαφανο πεπλο τις εμπειριες σου με τετοιο τροπο ώστε ναι μεν να είναι ευδιακριτες,όχι όμως ευαναγνωστες.Να πρεπει να πλησιασεις πιο κοντα για να ερθουν ολες οι λεπτομερειες στη μνημη σου.

Πραγμα που δε το κανεις ποτέ.

Σ άρεσει αυτή η ταφρος αναμεσα σας.Το καστρο με τις αναμνησεις σου είναι πλεον πολύ μακρια, πισω σου,μονο φευγαλεα θα το επισκεφτεις,for old times sake,για την γλυκια νοσταλγια της στιγμης.

Τιποτα δεν είναι το ιδιο πια.
Ουτε καν η διαδρομη.

Μερικες φορες είναι σα να επιστρεφεις από κηδεια.Αλλοτε αισθανεσαι θλιψη για αυτά που αφησες πισω σου και ενιοτε χαρα για το αυριο που εσυ θα εχεις την ευκαιρια να ζησεις.

Το μονο που μενει είναι να διαλεξεις πλευρά.