Τριτη πρωι, σε κεντρικο ΙΚΑ διαδραματιζεται μια ακομα σκηνη απειρου καλλους και τρανταχτο παραδειγμα της αθανατης ελληνικης πραγματικοτητας.
Εχω φυγει από την εταιρεια μου με όλα τα απαραιτητα δικαιολογητικα για την εκδοση νεας ασφαλιστικης ενημεροτητας και το απαραιτητο χαμογελο και ενεσεις υπομονης που θα χρειαστω.
Φτανω και δεν βλεπω κοσμο να στεκεται, παρα μονο να καθεται.
«Αφηστε τα δικαιολογητικα και θα σας φωναξουμε» , ωρα 10.30 πρωινη.
Χαμογελαω –geduld haben- και καθομαι στο πρωτο κενο καθισμα που βρισκω.
«θα σας παρει πολύ ωρα, εχει χαλασει το συστημα και στις 11 θα φυγει η υπαλληλος», φροντιζει να μας ενημερωσει η προισταμενη.
Εννοειται ότι οσοι τυχεροι είναι ηδη μεσα, θα εξυπηρετηθουν.
Η ωρα περναει, από μεσα μου σιγομουρμουραω geduld haben, geduld haben, ο χρονος δεν υπαρχει, μονο τα ρολογια υπαρχουν, ο χρονος δεν υπαρχει, μονο τα ρολογια υπαρχουν, geduld haben, geduld haben, ο χρονος δεν υπαρχει, μονο τα ρολογια υπαρχουν, ο χρονος δεν υπαρχει, μονο τα ρολογια υπαρχουν.
Πιανομαι, σηκωνομαι, καθομαι,
geduld haben, geduld haben, ο χρονος δεν υπαρχει, μονο τα ρολογια υπαρχουν.
Σκεφτομαι να γραψω μια ιστορια, εχω ηδη σχηματισει το σεναριο στο μυαλο μου, οι σκεψεις μου όμως διακοπτονται αποτομα από τη διπλανη μεσηλικη με ξανοιγμενο μαλλι κυρια που θεωρει (λανθασμενα) ότι η δικη της ιστορια-ταλαιπωρια με το ΙΚΑ είναι τοσο ενδιαφερουσα που πρεπει οπωσδηποτε να την ακουσω.Την αποφευγω εν ταχυ με ένα παγερό βλεμμα και σκεφτομαι το δευτερο κεφαλαιο της ιστοριας μου , όταν ακουω το ονομα μου .
Ωρα 11.40 , 80 λεπτα αργοτερα.
Σηκωνομαι περιχαρης με την εντυπωση ότι η αναμονη και ταλαιπωρια μου εχει τελειωσει, ξεχνοντας μαλλον ότι η εικοστη δευτερα μαιου δε θα ηταν η τυχερη μου μερα, μια και πεφτω σε νέοπροσλειφθησα -με κοκκινα κοκκαλινα γυαλια- υπαλληλο που θεωρει σκοπιμο να κατεβασει ολους τους φακελους που αφορουν την εταιρεια και να αρχισει εξονυχιστικό ελεγχο.
Για να μη μακρυγορω, μετα από 100 λεπτα παραμονης μου στο υπεροχο κοσμο του ΙΚΑ, εφυγα με αδεια χερια και κανοντας πρωτα μια αιτηση για την εκδοση ενός αλλου πιστοποιητικου (άλλη μια καινοτομια της νεας υπαλληλου, προσφορα του καταστηματος , μια και τοσα χρονια που ασχολουμαι, πρωτη φορα μας ζητηθηκε) , το οποιο ηταν απαραιτητο για την εν συνεχεια εκδοση του δικου μας.
Ηθικο συμπερασμα/διδαγμα.
geduld haben, geduld haben, ο χρονος δεν υπαρχει, μονο τα ρολογια υπαρχουν, ο χρονος δεν υπαρχει, μονο τα ρολογια υπαρχουν, geduld haben, geduld haben, ο χρονος δεν υπαρχει, μονο τα ρολογια υπαρχουν, ο χρονος δεν υπαρχει, μονο τα ρολογια υπαρχουν.
Υ.Γ. Από τα νευρα μου μετα, πηρα λαθος δρομο επιστροφης , χαθηκα στα στενα, και γυρισα μετα από μια ωρα πισω.Στην υγεια μας!Παντα τετοια!
No comments:
Post a Comment