Λεωφορειο, ο χρονος

Χρόνος.Ρολόι.
Αμφοτερα κοιτουν προς την ιδια κατευθυνση.Ελευθερος να ακολουθησεις ή να αντισταθεις.
Η σχεση μου μαζι τους, άριστη.
Καθε μερα ακολουθω ευλαβικα το ιδιο προγραμμα.
06,20 ο χτυπος του ξυπνητηριου - 06,24 εγερτηριο - 06,36 εχω καλημερισει τον γατο μου/πλυθει/ντυθει - 06,40 εχω ελεγξει ολα τα φωτα/παραθυρα του σπιτιου και αναχωρω .
Με σταθερά βηματα κατεβαινω την κατηφορα προς τη σταση του λεωφορειου μου.Καθε μερα το ιδιο σκηνικο.Ιδιοι και απαραλλαχτοι συνταξιδιωτες.Μονο οι σκεψεις εναλλασσονται και ποικιλλουν.Σαν τον ουρανο που παιχνιδιζει με τα συννεφα και τα χρωματα που επιλεγει να τα ντυνει καθε πρωι, στελνοντας τα να μας καλημερισουν.
Καθε ανθρωπος και μια αποστολη, ενας προορισμος.Καθε ανθρωπος και μια ιστορια.
Ποτέ δε θα ρωτησω, ποτέ δε θα μαθω.
Ποτέ δε θα με ρωτησουν, ποτέ δε θα μαθουν.

07,23 ..ωρα να κατεβω.