Φιλους εχω ελαχιστους.Μετρημένους στα δαχτυλα μιας παλαμης.Οσους ακριβως χρειάζομαι.Ποτέ δε ζητησα πολλά και ετσι απέκτησα ολα αυτα που ηθελα.Η πληρότητα και η γνωση της κατοχης της, απο τα δωρα της φιλιας για μενα.
Δυσκολα την αποκτας, δοκιμασιες αμετρητες,ο χρονος ανελεητος κριτης.Κι ομως, βημα βημα πραγματοποιειται η κατακτηση.Παντοτινό τροπαιο στις σελιδες της ζωης σου.
Πορευεται μαζι σου,σε ακολουθει νοερα, παντα εκει..
περιμενει..
αφουγκραζεται..
προσδοκα..
χαιρεται..
θλιβεται..
χορευει στους ρυθμους σου.
Συμβουλευει, αντιστεκεται,κρινει και περιμενει καρτερικα..
"πες μου τι εχεις, εγω ειμαι εδω"..
Ο μανδυας της φιλιας, παντα αορατος, αλλα παντα στη θεση του.Να σε ζεσταινει και να σε δροσιζει, με αλτρουισμο και στωικοτητα.Να σε υπομενει και να σε προσμενει.
Ποσο δυσκολα υφαινεται! Κι'ομως, φοριεται μια ζωη!
Αφιερωμενο με πολυ αγαπη και εκτιμηση στη Μαρια,στη Στελλα και στη Ρουλα.
No comments:
Post a Comment