Γνωρίζεις κάποιον.Αναπάντεχα ή μη.Ελάχιστη διαφορά έχει στις πεταλούδες.Γοητεύεσαι και αυτομάτως ο εγκέφαλος σου απελευθερώνει σμήνος πεταλουδες να εξερευνήσουν τη στομαχική σου κοιλότητα.Ξαφνικά δεν εχεις όρεξη να φας, ξαφνικά ο ουρανός σα να σου φαίνεται πιο γαλαζιος, ξαφνικά δε σε ενοχλει η κινηση στους δρομους, ουτε καν που ο διπλανος σου στο μετρο εχει μια κλιση να αποκοιμηθει στον ωμο σου.
Ολη σου η σκεψη και ενεργεια επικεντρωνεται σε αυτον.Και οι πεταλουδες χωρευουν disco ασταματητα.
-Αραγε με σκεφτεται οπως εγω;
-Τι γνωμη να εχει σχηματισει για μενα;
-Ποτε ειναι η καταλληλη στιγμη να τον παρω τηλεφωνο; Η μηπως καλυτερα να περιμενω να κανεις αυτος το πρωτο βημα..μη φανω και βιαστικη..
-Ο αντρας κανει παντα το πρωτο βημα...Η μηπως ειναι πολυ ντροπαλος;;;
Αποψεις και σκεψεις που εχουν εντυπωθει και εγχαραχτει απο γενια σε γενια κορασίδων και δεσποινιδων, ιδιες και απαραλλαχτες, οσα χρονια και να δειξει η ταυτοτητα του κρατους μας..Σκεψεις που σαφως και αφηνουν τις πεταλουδες μας παγερα αδιαφορες, καθως αυτες συνεχιζουν με αμειωτη ενταση να να σε αναστατωνουν και να εντείνουν την προσμονη της επομενης συναντησης σας.
Ποσο αγνο αυτο το συναισθημα!Κανενας δε μπορει να αποτρεψει απο τον χορο τους τις πολυχρωμες πεταλουδες..Μονες τους θα βαδισουν προς την ολοσχερη εξαφανιση τους, μολις αντιληφθουν οτι ο λογος υπαρξης τους ειναι ουσιαστικα μια ουτοπια, ενα μπαλονι που χαθηκε στον οριζοντα, ενα ψεμμα, μια ψευδαισθηση, ενα απαλο αερακι..
Και πόσο διακριτικά θα αποχωρησουν, αφηνοντας μια θλιψη στα ματια σου, ορατη μονο σε οσους σε γνωριζουν πραγματικα..
Μεχρι την επομενη φορα λοιπον, το σιωπηλο ραντεβου, μπορει να μην ειναι ο ιδιος χορος, αλλα σιγουρα θα εμφανιστουν και παλι ως δια μαγειας να σου υπενθυμισουν πολυ απλα, ΟΤΙ ΖΕΙΣ.
No comments:
Post a Comment