Το κουτι με τις εκπληξεις

Από μικρο παιδι της αρεσαν οι εκπληξεις.
Βεβαια σαφως και προτιμουσε τις ευχαριστες, αλλα ποτέ της μια δυσαρεστη δεν αποδειχτηκε μη αναστρεψιμη.

Οσο μεγαλωνε βεβαια, ολοενα και σπανιοτερα αφηνονταν στο απροσδοκητο και στο αναπαντεχο, εχοντας εκλογικευσει με απαραμιλλη –και τρομακτικη ενιοτε-ευκολια τα παντα.Εδω και καιρο ειχε στειλει την δεσποινιδα Συναισθημα για διακοπες διαρκειας σε έναν ουτοπικο παραδεισο, τοσο δεξιοτεχνικα αριστα κρυμμενο μεσα της, που αν ο χρονος αποφασιζε ετσι, σε λιγο καιρο ουτε και αυτή η ιδια θα θυμοταν το μυστικο περασμα μεσα από τον λαβυρινθο της σκεψης της.

Χτες καποιος της χτυπησε το κουδουνι.
Το ειχε για χαλασμενο αυτό το κουδουνι-οταν κατι μενει πολύ καιρο σε αχρηστια, τεινουμε να το βαφτισουμε ετσι,τοσο ευκολα και αμαχητι.

Ένας ηχος πρωτογνωρος και εκκωφαντικος εκανε μεχρι και την δεσποινιδα Συναισθημα, εκει στα βαθη της παραδεισενιας της αυλης να γυρισει προς την πορτα, να δει ποιος τολμησε να ενοχλησει τετοια ωρα την αυστηροτατη κυρια Λογικη.

Και τοτε κατι παραξενο συνεβει.
Η δεσποινις προς μεγαλη της εκπληξη συνειδητοποιησε ότι ειχε μεινει μονη της .
Οτι ηταν παντα μονη της.
Αυτη η ιδια ειχε διαλεξει το σπιτι της στην αυλη, μενοντας οικειοθελως φυλακισμενη στο χρυσο της παραδεισο.Κανενα εμποδιο δεν ορθωνονταν μπροστα της, παντα ελευθερη να αποδρασει ηταν.
Και ο κερβερος που νομιζε ότι φυλαγε αδιαλλειπτα την εξοδο της,η κυρια Λογικη, κατοικουσε σε αλλα διαμερισματα, εχοντας εδώ και λιγο καιρο κατεδαφισει τα τειχη που περιεβαλλαν την ουτοπια της.

Προς στιγμη διστασε.
Ο θορυβος του κουδουνιου γινοταν ολοενα και πιο διαπεραστικος.
Φοβοταν.

vivir con miedo, es como vivir a medias
vivir con miedo, es como vivir a medias
vivir con miedo, es como vivir a medias

επαναλαμβανε μια φωνη μεσα της

vivir con miedo, es como vivir a medias
vivir con miedo, es como vivir a medias
vivir con miedo, es como vivir a medias

αυτό που ακουγε πλεον ηταν ο χτυπος της καρδιας της.

Ετρεξε να ανοιξει.

Αυτος την περιμενε.