Δεν πρέπει να ξεχνούμε στιγμή ότι τα συναισθήματα μας κρατάν ζωντανούς, μια σκέψη πολύτιμη στην οποία πρέπει να καταφεύγουμε κάθε φορά που από φοβο και δυσπιστία θέλουμε να καταπνίξουμε αυτό που νιώθουμε.
Οταν μιλούμε για συναισθήματα είναι προτιμότερο να χρησιμοποιούμε τον όρο "καταπνίγω" παρά "απωθώ", γιατί ενώ "καταπνίγουμε" ασυνείδητα, "απωθούμε" συνειδητά. Οταν μια συγκεκριμένη κατάσταση ή ένας άνθρωπος μας γοητεύουν αλλά και συγχρόνως μας τρομάζουν έχουμε την τάση να καταπνίξουμε τα αισθήματα μας και να δραπετεύσουμε.
Είναι ευνόητο να φοβόμαστε μπροστά στην έντονη συναισθηματική εμπλοκή, αλλά η λύση δεν είναι να δαμάζουμε τα αισθήματα στερώντας από τον εαυτό μας την εμπειρία και την γνώση. Αντιθέτως, οφείλουμε να παρασυρόμαστε από την δίνη των συγκινήσεων, να αφηνόμαστε στην καθοδήγηση τους. Ετσι μόνον θα νιώσουμε την αξία του συναισθήματος και, όταν ζήσουμε σε πρώτο πρόσωπο τις δυσκολίες κάποιων καταστάσεων, θα κατακτήσουμε μια θέση απ' όπου θα παρατηρούμε καλύτερα τον κόσμο.
Ο φόβος και η ανασφάλεια είναι αρκετά σοβαροί λόγοι για να στερηθούμε κάποιες εμπειρίες?
Ασφαλώς όχι, πόσο μάλλον εάν συνυπολογίσουμε ότι όσο μεγαλύτερος ο κίνδυνος τόσο σημαντικότερη η γνώση που αποκομίζουμε.
Α.Carotenuto, ψυχαναλυτης .
2 comments:
ουτε να τα καταπνιγουμε ουτε να τα αποθουμε.. ολα χρειαζονται.. δεν πρεπει ο φοβος και η ανασφαλεια να μας κυριευουν.. δεν υπαρχει λογος ουτε χωρος για φοβους.. θελει δυναμη η ζωη..
εγω το ειπα και το λεω συνεχεια, vivir con miedo es como vivir a medias, το να ζεις με φοβο ειναι να ζεις μιση ζωη..
Post a Comment