Η νέα σελίδα.

Δε ξέρω αν το έχετε νοιώσει , να ξυπνάτε μια μέρα και να είναι σαν να συνέρχεστε από βαθύ λήθαργο , ατρόμητοι και αποφασισμένοι να απαλλαγείτε από κάθε τι «άρρωστο» που σας τρώει σιγά σιγά.
Κι όμως συμβαίνει. Σα να σταματάει ο χρόνος και η μοίρα να σου κλείνει συνωμοτικά το μάτι, δίνοντας το σύνθημα για να προχωρήσεις παρακάτω.
Και το τολμάς. Άλλοτε με ευκολία , άλλοτε με δυσκολία. Πάντοτε όμως με ένα κουτί εμπειρίες στο σακίδιο σου, έτοιμος για ένα νέο ταξίδι, για μια νέα διαδρομή.
Έτσι ξαφνικά, όλα αρχίζουν να βαίνουν καλώς στη ζωή σου. Ξαναβρίσκεις τον εαυτό σου και κάπου στη διαδρομή αρχίζει επιτέλους και σου αρέσει αυτό που αντικρίζεις στον καθρέπτη σου. Γνωρίζεις καινούριους ανθρώπους και ξαναχτίζεις τις επαφές με του ίσως λιγάκι παραμελημένους φίλους σου, οι οποίοι περίμεναν καρτερικά την αναγέννηση σου. Ξανανιώθεις τη γυναικεία έξαψη για καθετί καινούριο (απίστευτο συναίσθημα! ) και επικεντρώνεσαι αποκλειστικά στα δικά σου θέλω. Μαθαίνεις να αγαπάς από την αρχή τον εαυτό σου και αποζητάς τη συντροφιά ανθρώπων που βγάζουν το καλύτερο σου είναι.
Και ας μην γνωρίζεις που βαδίζεις + που θα καταλήξεις.
Δεν είναι ανώφελο άλλωστε να ζητάς τον χρόνο σου πίσω; Αυτός έχει ορίσει την πορεία του, καιρός να το κάνεις και εσύ.