Η λαχταρα

Τελικά το διάλειμμα δεν κρατησε πολύ.
Οταν εχεις επιτελους αποκτησει την ηρεμια σου και η ζωη σου εχει επανερθει στους κανονικους της ρυθμους, ολα τα κομματια του παζλ μπαινουν σαν απο μονα τους στη θεση τους.

Χτες βραδυ καθομουν και σκεφτομουν οτι σε τελικες γραμμες η ζωη ειναι μεγαλη πλανευτρα.Ξεκιναει με τις καλυτερες προοπτικες, σε καλομαθαινει και σε θαμπωνει με τα μεγαλεια της.Και ομως, σε τεσταρει.Για να σε κρινει.Και σαν κεραυνος εν αιθρεια , πεφτει η κρισιμη ερωτηση : "Εισαι ετοιμη; "

"Χαλαρα!" , σκεφτεσαι και κουνας το κεφαλι σου αποδοκιμαστικα."Μα ειναι δυνατον; Τι ερωτηση ειναι αυτη;"

Και πεφτεις με τα μουτρα.Ελευθερη πτωση.Χωρίς να εξετασεις το πριν και το μετα.Χωρις να εχεις σχεδιο πτησης και χωρο προσγειωσης.

Κινητηριος δυναμη σου η λαχταρα.

Λαχταρα να ζησεις.
Λαχταρα να αγαπησεις και να αγαπηθεις.
Λαχταρα να πετυχεις .
Λαχταρα επιτελους να πραγματοποιησεις τα ονειρα σου, τα οποια παραμενουν τετοια, χρονος μπαινει,χρονος βγαινει.
Λαχταρα να δωσεις και να παρεις.
Λαχταρα να μοιραστεις μικρες και ανεκτιμητες στιγμες ευτυχιας , μια οικογενεια, μια βολτα στη βροχη , μια αγκαλια στον καναπε, ενα φιλι για καληνυχτα.
Λαχταρα να φανερωθεις.

Διοτι εχεις πραγματικα κουραστει να κυνηγας χιμαιρες σε ανυπαρκτα και ουσιαστικα καταδικασμενα εξ αρχης ειδυλλια, γνωριζοντας πολυ καλα οτι κατα βαθος εσυ η ιδια εθελοτυφλεις σε ανηλιαγες καταστασεις , μονο και μονο απο ανθρωπινη αναγκη για ζεστασια.

Ξερεις ομως.

Ξερεις καλα, οτι αλλη μια φορα, εσυ η ιδια θα σταματησεις να τρεφεις ασκοπα την αυταπατη σου, η οποια εν τω μεταξυ εχει μετουσιωθει σε κατι υπαρκτο, γεγονος που αναγκαστικα θα σε φερει αντιμετωπη και με τις τυψεις σου.
Ποσο σκληρη και ακαρδη φανταζεις τοτε στα ματια τους.Ασπλαχνη.


Που να ηξεραν ποσο επωδυνο για σενα ηταν και θα ειναι αυτο σου το ταξιδι προς την λαχταρα, σαν αλλη μια Ιθακη .Και ας μην φτασεις ποτέ.Το ταξιδι θα σε εχει ηδη αποζημιωσει.