Η Σουζάνα και η Μπριγκίττε.

Κάποιες Κυριακάτικες σκέψεις, αφου καταφερα να ξυπνησω μετα το χτεσινο ξενυχτι..


• είχα ξεχασει ποσο πολυς κοσμος κυκλοφορει έξω σαββατο βραδυ..
χτες βγηκα πρωτη φορα μετα από 1,5 μηνα και το καταευχαριστηθηκα, παρολο που με χτυπησαν τα παπουτσια μου εν τελει, αφου καναμε τη διαδρομη ψυρρη-συνταγμα ποδαρατο για να βρουμε ταξι..

• Χαιρομαι ειλικρινα για τους φιλους που εχω και για τη διαισθηση μου, τουλάχιστον οσο αφορα αυτους. Ειναι από τα πιο σταθερα στηριγματα της ζωης μου, και ενώ σε αλλα θεματα μπορει να μην εχω υπαρξει ιδιαιτερα τυχερη από το ξερο-κεφαλο μου και μονο, τουλαχιστον στο θεμα της φιλιας όμως ειμαι απολυτως καλυμμενη.

• Τελικα ειναι πολύ δυσκολο να κρατας τις ισορροπιες που πρεπει, διοτι πολύ απλα ανθρωπος εισαι, δεν αντεχεις , και σπας.
Και κατά συνεπεια ξεσπας.
Και ο άλλος δε φταιει σε τιποτα στο κατω κατω να σε ακουει θλιμμενη και φρικαρισμενη στο τηλεφωνο, από τη στιγμη που περιμενει ο ιδιος από σενα μια λέξη υποστηριξης και αγαπης.
Πολυ fucking δυσκολο .

• Σκεφτομαι ότι στα 33+ χρονια μου μερικες φορες μου είναι εξαιρετικα δυσκολο να εκφρασω αυτά που νιωθω τη στιγμη που τα νιωθω, μη θελοντας να στεναχωρησω / εξοργισω / καταβαλλω τον αλλον.
Ειμαι αρκετα αποτομη και λακωνικη όταν μιλαω και αυτό από μονο του τα λεει όλα.

• Επίσης , και παλι στα 33+ χρονια μου ειμαι ακομα στο φλου.
Το μονο σιγουρο στη ζωη μου είναι η δουλεια μου, στην οποια χαιρομαι κάθε μερα που πηγαινω ,και οι φιλοι μου.
Αλλιως τα σκεφτομουν πριν 10 χρονια, αλλιως μου βγηκαν. Και περνανε και με απιστευτη ταχυτητα τα ρημαδια.

Για αυτό μας αρεσουν τα ονειρα, πραγματοποιουν όλα αυτά που θα θελαμε αλλα δε βλεπουμε ποτε να πραγματοποιουνται.

So be it. Εγω θα το παλεψω οσο μπορω παντως.


Ακουω new order - true faith , το οποιο και σας αφιερωνω.