
Πριν αρκετο καιρο βρεθηκα σε κεντρικο βιβλιοπωλειο της Αθηνας, ένα απογευμα Τριτης, με την ψυχολογια μου σε πολύ χαμηλα επιπεδα.
Αφησα τα ματια μου να ταξιδεψουν φευγαλεα πανω στους χιλαδες τιτλους βιβλιων - στοιβαγμενα και στοιχισμενα στα ομοιομορφα ραφια του καταστηματος - και τον εαυτο μου να αφομοιωθει τοσο με το περιβαλλον, ώστε να γινει καποια στιγμη αορατος.
Αφου περασα αρκετη ωρα σε μια προσπαθεια μου να διωξω τις μαυρες σκεψεις ,λιγο πριν φτασω στο ταμειο, επεσε η ματια μου σε πολυχρωμες και χιουμοριστικες καρτες ( σε πληρη αντιθεση με την διαθεση μου εκεινη τη στιγμη).
Αποφασισα λοιπον να αγορασω μια, την οποια εβαλα σε περιοπτη θεση στο γραφειο μου, να μου θυμιζει κάθε μερα εκεινη τη μερα και ταυτοχρονα να μου υπενθυμιζει ότι ο ηλιος πολύ λαμπερος και η ζωη αρκετά συντομη να σπαταλαω τις πολυτιμες στιγμες της κανοντας μαυρες σκεψεις.
Αυτά και αλλα πολλα, στη συνεχεια του προγραμματος μας.
No comments:
Post a Comment