τα σμαραγδι γοβακια

Από το πρωι νιωθω έναν κομπο στο στομαχι μου, ένα κοκκαλακι στο λαιμο μου, σα να πνιγομαι.
Θελω να μπω στο κοκκινο αυτοκινητο μου και να ταξιδεψω, οπου με βγαλει ο δρομος.
Οσο πιο μακρια, τοσο πιο καλα.

Συζητουσα με μια συναδελφο τι θα φορεσουμε σε έναν γαμο που εχουμε στην ατζεντα μας σε δυο εβδομαδες.
Σκουρο μωβ στραπλες φορεμα με χρυσα πεδιλα, της απαντησα.
Μα δε θα εισαι trendy (!!!), αποκριθηκε, να φορεσεις σμαραγδι γοβες, εχω δει κατι απιθανες στη γλυφαδα…

Και μεσα μου σκεφτηκα, δε ξοδευω καλυτερα τα 200 ευρω των πατουμενων σε βενζινη, να φυγω, εκεινη τη στιγμη κιολας,αν μπορουσα;

Μετα το εριξα στους υπολογισμους..μουμπλε..μουμπλε..
200 ευρω ισον 192 λιτρα αμολυβδη , επι 11,5 χιλομετρα που βγαζει το λιτρο, ισον 2208 χλμ, μια χαρα με βγαζει μεχρι την δευτερη πατριδα μου..θα κανω και το ταξιδακι με το πλοιο πατρα-βενετια που τοσο εχω πεθυμησει..μια χαρα!

Συντομα βεβαια επανηλθα στην τρεχουσα πραγματικοτητα και αφησα την ιδεα του εν-βρασμω-ψυχης ταξιδιου μου να αιωρειται μετεωρο
- σαν ενα φτερο -
σε ένα ευηλιο διαμερισμα του μυαλου μου.

Δεν ξερω αν αυτή η παρορμητικοτητα που με χαρακτηριζει από μικρη θα μου βγει σε καλο , ισως θα επρεπε να ζυγιζω περισσοτερο τις καταστασεις και να πραττω πιο λογικα (υποτιθεται οι ταυροι εχουν τετραγωνη λογικη!).

Μεχρι σημερα παντως τα καλυτερα μου εχουν προκυψει σε παρομοιες «εξαρσεις» και σιγουρα ουτε εχω φοβηθει ουτε εχω μετανοιωσει για τις οποιες εξελιξεις τους.

Συμπερασμα:

αν παρατηρησετε καποια πολυημερη αποχη μου από το Blog, ισως και να απολαμβανω φινο τυρολεζικο πρωινο σε ξυλινη φαρμα ,με θεα καποια από τις υπεροχες αυστριακες λιμνουλες.. :)