Η μεταμορφωση της πεταλουδας

Ερχονται στιγμες στη ζωη της που νομιζει ότι παραβγαινει τον Χρονο σε έναν ανισο αγωνα δρομου.
Ποιος θα φτασει πρωτος στο τερμα, εχοντας τσεκαρει με επιτυχια όλα τα κουτακια στην ατελειωτη λιστα με τις υποχρεωσεις.Μην τυχον και αφησει τιποτα και κανεναν δυσαρεστημενο.Να μην εχουν να της προσαψουν κατι.Να είναι παντα και παντου στην ωρα της.Να εχει τα παντα τακτοποιημενα, στο μυαλο της και στα συρταρια της.

Πολλες φορες πιανει τον εαυτο της αναμειγμενη σε ένα δαιδαλωδες παιχνιδι ταξινομησης σκεψεων.Αυτο παει στη μαυρη λιστα, το άλλο στη λευκη.Αυτο το ξεχναμε δια παντως, εκεινο το επανεξεταζουμε σε ευλογο χρονικο διαστημα.Σαν τα ρουχα της, κάθε αρχη της σαιζον,που περνουν από εξονυχιστικό ελεγχο και διαδικασία απόδειξης της χρησιμοτητας τους για λιγους μηνες ζωης επιπλεον.

Πουθενα αχρηστα αντικειμενα,πουθενα σκονισμενα βιβλια.

Μηχανικες πραξεις εκκαθαρισης λαμβανουν χωρα σε μερες και ωρες που καθοριζονται από το αυτονομο υποσεινηδητο της.Και εκεινη, ένα απλο οργανο, τις εκτελει με ακριβεια ψυχρου εκτελεστη.Και όταν πια θα «συνελθει» από την ολη διαδικασια, θα συνεχισει αταραχα τη ζωη της,παρασυροντας σαγηνευτικα στη ληθη τις μηχανικες τις πραξεις.
Με τοση μαεστρια και τεχνη, που πειθει τον εαυτο της για το φυσιολογικο της καταστασης της.


Και ας παλευει να το αλλαξει.
Να αφεθει στην εκπληξη του απροοπτου.
Του μαγικου.


Καποιες στιγμες το καταφερνει.Πεταει.Ονειρευεται.Αιθεροβατει.Ερωτευεται.Αγαπά.

Μαγικες στιγμες.Παπαλισμενες με την χρυσοσκονη της ευτυχιας.
Που σα χρυσαλλιδες απελευθερωνονται από το μεταξενιο κουκουλι τους και φτερουγιζουν στο ονειρο, πολυχρωμες πεταλουδες πια.

Σε ένα ταξιδι εναντια στον Χρονο και σε κάθε λογικη.




Τυχερος οποιος βρεθει στο διαβα της .