οι σταγονες του αναπαντεχου

Το αναπαντεχο σου χτυπαει την πορτα παντα τη στιγμη που εχεις παραδοθει στη ληθη,τη στιγμη που εισαι σιγουρος ότι τα οποια συναισθηματα σου εχουν εξαφανιστει δια παντως από τον χαρτη της ιδιοσυγκρασιας σου.

Είναι αυθαδης.
Δε σε ρωταει,δε σε υπολογιζει.
Εισβαλλει στη ζωη σου και σαν ανεμοστροβιλος,δεν αφηνει τιποτα ορθιο στο περασμα του.

Δε σε λυπαται,σου επιβαλλεται.
Ανημπορος να σκεφτείς πλεον, με μονο οδηγο τον ενστικτο, παλευεις για την επιβιωση σου.

Μη το φοβασαι.Μην του αντιστεκεσαι.
Ματαιος κοπος.
Σαν πολυμηχανος Οδυσσεας, θα καταφερει τον σκοπο του.Να πασπαλισει τη ζωη σου με σταγονες ζωης,ποθου,ευτυχιας,χαρας,λυπης,ευδαιμονιας και αλλων τοσων που νομιζες ότι δεν κατοικουσαν πια μεσα σου.

Αφεσου.