07/05/2007

120 λεπτα μεχρι την αιωνιοτητα

Σημερα δε περναει ο χρονος.Ουτε καν ρευστος είναι,όπως απεικονιζεται στον αγαπημενο της Dali.Αργα και βασανιστικα κυλουν τα λεπτα, οι κινησεις επαναλαμβανομενες,οι σκεψεις μουδιασμενες.Μια σιωπη επικρατει στο γραφειο,τα νευρα τεντωμενα,το μυαλο σε αδρανεια.

Η μια σελιδα διαδεχεται την άλλη χωρις να μπορει να εστιασει καπου.Αδυναμια αυτοσυγκεντρωσης.Ελλειψη κινητρων.Στασιμοτητα σκεψης.

Fuck

Απεχθανεται αυτή τη κατασταση.Της δινει ωρα να σκεφτεται.Αυθαίρετα.

Το μονο χειροτερο από μια κουραστικη δουλεια είναι η μη δουλεια.Το πρωτο ποτέ δε το φοβηθηκε, αντιθετως μαλιστα το επιζητουσε.
Το δευτερο την αποσυντονιζε.Σκεψεις παντου, σαν αγριοχορτα, εκει που δεν τα σπερνουν.Αντε παλι να τα θερισει από την αρχη.




Ε ν ε ν η ν τ α λεπτα ακομα.Υπομονή.







.

No comments: