το σαρακι μεσα σου

κατι σε τρωει..
κατι σε βασανιζει..
δε μπορεις να μιλησεις ,από φοβο μη παρεξηγηθεις
«στα’λεγα εγω αλλα που μυαλο να ακουσεις», η απαντηση που θα λάβεις σαν ανταποδωση της ειλικρινειας σου

ενοχη
ετσι αισθανεσαι
γιατι τολμησες να αγαπησεις
γιατι τολμησες να αφεθεις στο χαδι του ερωτα

επιτρεποντας την προσβαση σε αυτόν
χωρις να ελεγξεις τα διαπιστευτηρια
χωρις καν να ακουσεις τη λογικη σου(πρωτακουστο!)
χωρις να δωσεις βαση σε ενδειξεις καταδικαστικες

εθελοτυφλουσες για χαρη του φτερωτου θεου
εκανες περα τους γνωστους σου και τους ανθρωπους που σε νοιαζονταν

ειμαι ερωτευμενη, σκεφτοσουν,αν θελω θα βγαλω φτερα να πεταξω
ειμαι ερωτευμενη, σκεφτοσουν και πεταγες
ειμαι ερωτευμενη, σκεφτοσουν πετωντας, ενας ικαρος μαγεμενος

ουτε καν προσεξες την παραβιαση της καλα κλειδωμενης σου εξοδου κινδυνου.
Ουτε καν το σαρακι που σε τριγυρνουσε σε μορφη αγγελου,μαγνητιζοντας σε και εισχωρωντας κάθε μερα ολο και βαθυτερα στο είναι σου..

Προδωμενη, ετσι αισθανεσαι.
Ενας τραπεζικος λογαριασμος ημουν γι’αυτόν,σκεφτεσαι και μαραζωνεις
Τι ηθελα εγω τους ερωτες;
Τι ηθελα τη μεγαλη ζωη;

Και το σαρακι δουλευει ασταματητα.
Σε τρωει.
Σε καταβροχθιζει
Εσενα
Τον ηλιο σου
Την ελπιδα σου
Το μελλον σου
Τη χαρα σου


Ένα μουδιασμα
Μονο αυτό νιωθεις
Αβασταχτο το φορτιο
Μονη περπατας στον οριζοντα σου.
Τρεκλιζεις και κανεις δε σε βασταει
Πεφτεις και κανεις δε σε σηκωνει
Εχεις καει και κανεις δε σε πλησιαζει

Σαμπως αφηνεις και κανεναν;
Κερβερος της ιδιας σου της ψυχης πλεον
Εκει κατεληξες.
Εκει θα μεινεις.