Η συμμορια των 5

"Οταν θελεις κατι πολυ, ολο το Συμπαν συνομωτει ωστε να πραγματοποιηθει η επιθυμια σου"..διαβασε σε ενα παραμυθι η μικρη πεταλουδα..

"Ενισταμαι" αντιμιλησε ο Κύριος Ορθολογιστης."Αν δε συμβαλλεις και εσυ σε αυτο, ο,τι και να σκεφτεσαι και να επιθυμεις, δε προκειται να πραγματοποιηθει"

"Εγω ομως πιστευω στους πριγκηπες και τα παραμυθια" τολμησε να ορθωσει σιγανα η Δεσποινις Ρομαντική.."Ξερω οτι θα ερθει συντομα εκεινη η στιγμη που θα ΤΟΝ αντικρισω και θα ξερω οτι ειναι δικος μου για παντα"

"Δεν υπαρχει δε μπορω, παρα μονο δε θελω" πεταχτηκε βιαστικά ο Γερο-Ολιγομιλητος."Και οποιος καταλαβε, καταλαβε"

"Τα πραγματα ειναι απλα.Θες κατι; Σου αρεσει κατι; Καν'το πραξη.Πλησίασέ το.Μάθε το.Αναποδογύρισέ το.Μη το φοβηθείς.Κι ας γυρίσει μπουμερανγκ.Δε λέει να μεινεις με την απορία!!!" συμπληρωσε η Κυρία Τολμηρή.

"Και αν πεσει και με πλακωσει;Αν δεν αντεξω το βαρος του;Εμενα ποιος θα με σηκωσει μετα; Με ρωτατε αν αντεχω να ξαναπληγωθω;" τραυλισε ο Δον Πληγωμένος.


Για ολους σας εχω μιαν απαντηση, αποκριθηκε η Σοφία στους πεντε μαθητες της.
Η τυχη βοηθαει το συμπαν να κοιταξει προς το μερος σου, ποιος ξερει, ισως εμφανιστει καβαλαρης σε ασπρο ατι..Ετσι το "θελω" μετουσιωνεται σε "μπορω", και δε θα αφησει τιποτα ορθιο στο περασμα του, ποσο μαλλον τον φοβο.
Αυτα ειπε και σωπασε δια παντος.