12.000 + κατι μερες

ερχονται στιγμες που αναρωτιεσαι γιατι εχεις γεννηθει
ποιος ο προορισμος σου
ποια η καταληξη σου

που θες να αγκαλιασεις ολον τον κοσμο
να χαρισεις παντου χαμογελα
να πεταξεις ψηλα

που ευχεσαι απλα να μην υπηρχες
που επιθυμεις την εξαυλωση σου
τον εξαφανισμο σου

που αναθεωρησεις αποψεις σου
που επαναπροσδιοριζεις τις αξιες σου

που πεφτεις σε ελευθερη πτωση
που αιθεροβατεις σε δυσθεωρητα υψη

τοσοι ανθρωποι εχουν περασει από τη ζωη σου
αφηνοντας το στιγμα τους
τη πληγη τους
τη καταστροφη τους
την καταρα τους
τη χαρα τους
την ελπιδα τους
το αγγιγμα τους


12,000 και κατι μερες εμπειριας ζωης
ένα πολυτιμο περιεχομενο , καλα φυλαγμενο στα δροσερα υπογεια της ψυχης μου