Μείον 12 ημερες..

Σε 12 μέρες εχω γενεθλεια, σκεφτηκε,κοιτωντας αλλη μια φορα το ρολοι βλεποντας πως η ημερομηνια ειχε μολις αλλαξει.Εδω και μια ωρα στριφογυριζε ασκοπα στο κρεββατι της,περιμενοντας ματαια τον Κο.Μορφέα να εντοπισει τη νυσταγμενη της συχνοτητα και να την παραδωσει στα γλυκα χερια του Υπνου.

Τα πόδια παγωμένα,το μυαλό σε εγρήγορση, το στομαχι σε πανηγυρικη συναυλια.Οι σκεψεις εναλλασσονται σε φρενηρη ρυθμο,καρε-καρε περνουν μπροστα της παρελθον και παρον, σε ενα αρμονικο γαιτανακι.

Σε κατι λιγοτερο απο 6 ωρες θα ηχησει το ξυπνητηρι,σημαινοντας την αρχη του ταξιδιου της πισω στην πρωτευουσα.Ξερει εκ των προτερων τα συναισθηματα της.Νοσταλγικα και μελαγχολικα για αυτα που αφηνει πισω της, αναπτερωτικά και πολυχρωμα γι' αυτα που θα συναντησει.Ξερει οτι θα βαλει τα ακουστικα της μολις τα τελευταια σπιτια του χωριου χαθουν σαν μια οπτασια πισω της, αφηνοντας τη σκεψη της να ενσωματωθει στους ρυθμους της μουσικης της.

Ενας κυκλος ειναι η ζωη.Ενα επαναλαμβανομενο deja-vu.Τοσο γνωριμο, κι ομως τοσο διαφορετικο, ξανα και ξανα.

Ωρα να γυρισω πλευρο, σκεφτηκε, κι ας ηξερε οτι ο Υπνος θα αργουσε ακομα να της χτυπησει την πορτα.Σε λιγο ξημερωνει μια καινουρια μερα..